Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου 2013

Οι δικαστές τής μεταπολίτευσης ήταν οι δικαστές που "κληρονομήσαμε" από τη Χούντα, τους οποίους η Χούντα είχε "κληρονομήσει" από το Παλάτι το οποίο... (συνεχίζεται)

Από παλιότερο άρθρο του Παναγιώτη Τραϊανού με τίτλο:
«ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ 2008»

Το σύνολο δηλαδή των πολιτικών παραγόντων, οι οποίοι μονοπωλούν την εξουσία στη μεταπολεμική Ελλάδα, είναι εγκάθετοι λακέδες των Αγγλοαμερικανών. Με τα όπλα τούς επέβαλαν στον ελληνικό λαό. Όλες οι δήθεν μεγάλες πολιτικές οικογένειες της χώρας τέτοιες είναι. Οι οικογένειες των Παπανδρέου, των Μητσοτάκηδων, των Καραμανλήδων, των Μπενάκηδων κλπ., είναι εγκάθετοι των Άγγλων. Οι οικογένειες των Έβερτ, των Πάγκαλων ή των Ράλληδων, ήταν δοσίλογοι των Γερμανών. Οικογένειες "βρικολάκων", οι οποίες ισχυροποιήθηκαν και πλούτισαν, "βυζαίνοντας" από το αίμα του ελληνικού λαού. Το αίμα, που χύθηκε άφθονο στα Δεκεμβριανά και στον εμφύλιο. Αυτοί επιβλήθηκαν με τα όπλα των ξένων και στα ίδια όπλα επενδύουν την επιβίωσή τους. Από τη στιγμή λοιπόν που σήμερα υπάρχει κίνδυνος για τα ιδιόκτητα κόμματά τους, αντιλαμβανόμαστε ότι δεν έχει γι' αυτούς ιδιαίτερο κόστος ν' απευθυνθούν στους προστάτες τους.

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα μοιάζει με ένα παιδάκι, που κάνει ποδήλατο με βοηθητικές ρόδες. Ξεκινάει με αυτές και στη συνέχεια κάνει ποδήλατο φαινομενικά μόνο του. Στην πρώτη δυσκολία όμως —και προκειμένου να μην πέσει— ξαναχρησιμοποιεί τις "βοηθητικές".

Για όσο διάστημα δηλαδή οι Κωστάκηδες, οι Γιωργάκηδες ή οι Ντόρες μπορούν να μας ελέγχουν, εξυπηρετώντας ταυτόχρονα τα αφεντικά τους, το κάνουν χωρίς εξωτερική βοήθεια. Αν κινδυνεύσουν να χάσουν την εξουσία, τότε τα φωνάζουν, για να επαναφέρουν την κατάσταση εκεί όπου τους προστατεύει.

Αν καταλάβει κάποιος πώς κάνουν "ποδήλατο" χωρίς τις "βοηθητικές", μπορεί ν' ανακαλύψει τον σκληρό πυρήνα του παρακράτους.

Οι ξένοι επιβάλουν τους ηγέτες της επιλογής τους, αλλά αυτό δεν μπορεί από μόνο του να έχει μονιμότητα.
Το παρακράτος είναι αυτό το οποίο τους δίνει μονιμότητα στις θέσεις που καταλαμβάνουν με τις ξένες σφαίρες.
Το παρακράτος τούς δίνει εκείνη την υπεροχή έναντι των υπολοίπων, ώστε να μην ανατρέπονται. Άρα τι αναζητούμε; Τον μηχανισμό εκείνης της εξουσίας, που παραμένει αναλλοίωτος από τις όποιες πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις. Τον μηχανισμό, που δεν τον επηρεάζουν εσωτερικά "μικροπροβλήματα" όπως Παλάτια, Χούντες, "Αλλαγές" κλπ..
Τον μηχανισμό
, που μπορεί να υποτάσσει τον λαό στην εξουσία και ταυτόχρονα μπορεί να δίνει επιλεκτικά υπεροχή σε κάποιους συγκεκριμένους εξουσιαστές.

Αντιλαμβανόμαστε ότι όλες αυτές οι "μεγάλες" οικογένειες δεν έχουν ένα απλό κληρονομικό "χάρισμα". Έχουν ένα πολύ ειδικό δικαστικό "χάρισμα". Η δικαστική εξουσία τούς δίνει μόνιμα υπεροχή έναντι των υπολοίπων. Η δικαστική εξουσία τούς εξαιρεί από τον νόμο, ο οποίος ισχύει για όλους τους υπολοίπους. Η δικαστική εξουσία τούς δίνει αθέμιτη υπεροχή και μας εξουσιάζουν σαν να είμαστε τα "κατοικίδιά" τους και το κράτος ιδιοκτησία τους.
Αυτή είναι η μόνη εξουσία, που μπορεί να το κάνει.
Όποιος έχει την εύνοιά της, στην πραγματικότητα ελέγχει όλο το κράτος και τις εσωτερικές λειτουργίες τις κοινωνίας. Ακόμα κι αυτές που φαινομενικά δεν ελέγχονται. Λειτουργίες, για παράδειγμα, οι οποίες έχουν σχέση με την "ελεύθερη" οικονομία και την πολιτική.

Όταν για την ίδια παρανομία κάποιος γίνεται πλούσιος, επειδή λέγεται Λάτσης και όλοι οι υπόλοιποι απειλούνται με φυλακή, ευνόητο είναι ότι ελέγχεται η οικονομική ζωή της χώρας. Όταν για την ίδια αντιδραστική πράξη κάποιος γίνεται "ήρωας", επειδή λέγεται Τσίπρας και όλοι οι υπόλοιποι διώκονται μέχρι να φτύσουν αίμα, ευνόητο είναι ότι ελέγχεται η πολιτική ζωή της χώρας. Τα πάντα ελέγχονται, όταν μπορούν κάποιοι να "προωθούνται" με αθέμιτα μέσα στην κορυφή του τομέα όπου δραστηριοποιούνται. Ελέγχοντας οι "μεγάλες" οικογένειες τη δικαιοσύνη, είναι φυσικό τόσο να βολεύουν τα παιδιά τους όσο και να "φιλτράρουν" τα παιδιά των άλλων με κριτήρια πίστης και υπακοής προς αυτές. Ευνοημένοι όλοι αυτοί που "θαυμάζουν" τους Κωστάκηδες, τους Γιωργάκηδες και τις Ντόρες. Χωρίς εύνοια ούτε δεύτερη ματιά δεν θα τους έριχναν.

Η δικαιοσύνη έχει τα χαρακτηριστικά που της επιτρέπουν να το κάνει αυτό, χωρίς να επηρεάζεται από τις όποιες κοινωνικές αλλαγές μπορούν να συμβούν στον τόπο. Αυτό δεν αποτελεί μόνον δική μας διαπίστωση. Το έχουν αποκαλύψει μερικώς και κάποιοι άλλοι. Το έχουν πει ακόμα και μερικοί από τους "υπερέχοντες". Γιατί; Διότι γνωρίζουν ότι η μισή αλήθεια είναι χειρότερη και από το ψέμα.

Πολλοί πασόκοι, για παράδειγμα, όταν θυμώνουν με τους δικαστές, τους "υπενθυμίζουν" ότι είναι οι ίδιοι που ήταν δικαστές και επί Χούντας. Αυτό είναι αλήθεια, αλλά είναι μόνον η μισή. Η υπόλοιπη έχει μεγαλύτερο "βάθος".

Οι δικαστές τής μεταπολίτευσης ήταν οι δικαστές που "κληρονομήσαμε" από τη Χούντα, τους οποίους η Χούντα είχε "κληρονομήσει" από το Παλάτι, το οποίο τους "κληρονόμησε" από τον δολοφόνο Σκόμπυ, ο οποίος τους "κληρονόμησε από τους ναζιστές, οι οποίοι τους "κληρονόμησαν" από το φασιστικό καθεστώς του Μεταξά.

Αυτή η εξουσία είναι το σταθερό "ταβάνι" πάνω από το οποίο παραμένουν μόνιμα οι "εκλεκτοί" και κάτω από αυτό όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες. Αυτή ορίζει τον απόλυτα φασιστικό άξονα της μεταπολεμικής περιόδου, ο οποίος "νοθεύει" τη δημοκρατία μας και την παραδίδει στην ιδιοκτησία μερικών οικογενειών. Ακριβώς, επειδή πρέπει να έχει τα ίδια χαρακτηριστικά μέσα στο χρόνο, δεν επιτρέπεται ούτε καν σ' αυτές τις οικογένειες να "παίζουν" μ' αυτήν. Δεν τη βάζουν ποτέ ανάμεσά τους στη σύγκρουση των συμφερόντων τους. Ποιος είναι αυτός ο οποίος τη διατηρεί πάντα στην τέλεια "ποιότητα";
Ο απόλυτα ειδικός στον φασισμό. Η εκκλησία.
Μέσα από εκκλησιαστικές και παραεκκλησιαστικές οργανώσεις "φιλτράρονται" οι δικαστικοί για την "ποιότητά" τους. Αυτές οι οργανώσεις "εγγυώνται" για την "ποιότητα" αυτών που θα κάνουν καριέρα μέσα σ' αυτήν και στη συνέχεια θα ηγηθούν. Δικαστικός, ο οποίος δεν έχει τις "ευχές" της εκκλησίας, ακόμα κι αν μπει στη δικαιοσύνη, θα δικάζει στα ειρηνοδικεία της επαρχίας μέχρι να πάρει σύνταξη.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Μέσα σε μια κοινωνία, η οποία θεωρητικά βρίσκεται σε μια διαρκή διαδικασία μετάλλαξης προς το δημοκρατικότερο, υπάρχει μια κυρίαρχη εξουσία, η οποία μέσα στο χρόνο διατηρεί ατόφια τα φασιστικά χαρακτηριστικά της, χωρίς να αλλάζει. Μια εξουσία, που διατηρεί εκείνα τα χαρακτηριστικά, τα οποία κάποτε ικανοποίησαν τους ναζιστές και σήμερα πρέπει να "ικανοποιήσουν" τη δημοκρατία. Αυτή είναι ο σκληρός πυρήνας του παρακράτους και αυτή είναι η απαραίτητη συνθήκη για να επιβιώσουν οι "υπερέχοντες" που μας κυβερνάνε.
Στον αλληλοεκβιασμό μεταξύ των εγκάθετων κυβερνώντων και των δικαστικών στηρίζεται η μονιμότητα του σχεδιασμού. Οι μεν εκβιάζουν τους δε, αποσπώντας προνόμια και εξυπηρετήσεις και αυτό καθηλώνει τον λαό στην αδυναμία. Στην απόλυτη αδυναμία, εφόσον σ' αυτήν την περίπτωση ακούγεται ως το απόλυτο αστείο η φράση …"να ψάξει να βρει το δίκιο του".


ΠΗΓΗ





ΠΗΓΗ ΒΙΝΤΕΟ


ΜΕΣΑ Σ'ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΔΙΑΔΥΚΤΙΑΚΟ ΧΩΡΟ,Ο ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΚΟΜΑ ΕΝΑ ''ΜΑΓΑΖΑΚΙ'',ΔΕΝ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΤΙΜΗΤΕΣ ΚΑΝΕΝΟΣ,ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΑΝ ΑΥΤΟΣ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΣΥΣΤΗΜΙΚΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ.
ΟΜΩΣ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΛΗΣΟΥΜΕ ΧΡΗΣΙΜΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΝ.ΔΕΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟ ΛΟΓΟ ΟΥΤΕ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΚΑΝΕΝΟΣ,ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΓΩΓΗ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ,ΙΣΩΣ,ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Π.ΤΡΑ'Ι'ΑΝΟΥ,ΠΟΥ ΜΕΜΦΕΤΑΙ ΦΑΝΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕ ΒΑΡΕΙΣ,ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΣ,ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥΣ ΤΑ ΑΝΩΤΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΚΛΙΜΑΚΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ ΣΕ ΑΥΤΑ.
ΑΣ ΒΓΑΛΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ...
Α.Τ.