Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

Το μυστικό κράτος της Ευρώπης

Οι Ευρωπαίοι, που σήμερα μας "μαλώνουν" για τις "σπατάλες" μας, είναι οι κύριοι και αποκλειστικοί υπεύθυνοι για το εξωτερικό μας χρέος. Τα άπειρα χρήματα του εξωτερικού μας χρέους δεν μπήκαν σε κάποια ελληνικά "σεντούκια". Ευρωπαϊκές τράπεζες τα έδωσαν και ευρωπαϊκές εταιρείες τα εισέπραξαν. "Πέρασαν" από την ελληνική οικονομία, αλλά δεν "στάθηκαν" σ' αυτήν. Οι ίδιοι άνθρωποι, που μας τα έδωσαν, ήταν οι ίδιοι που τα ξαναπήραν. 

Τώρα λοιπόν, που οι Βρυξέλες ζητούν "μέτρα", είναι ευκαιρία να λύσουμε και τις όποιες εκκρεμότητες υπάρχουν μεταξύ μας.


Αφού έκανε το λάθος ο "κλέφτης" και τα "τσιράκια" του να φωνάζουν, καλό είναι ο "νοικοκύρης" να πάρει το "χαρτί" και το "μολύβι". Μας συμφέρει το "χαρτί" και το "μολύβι", γιατί είμαστε θύματα μιας κατάστασης, που, αν δεν αντιμετωπίσουμε με τον σωστό τρόπο, μπορεί να μας καταστρέψει. Είμαστε μέλη της ευρωπαϊκής οικογένειας και ως τέτοιοι θα λύσουμε τις όποιες διαφορές μας υπάρχουν με τους υπολοίπους. Κανένας δεν αμφισβητεί την αναγκαιότητα της ενιαίας Ευρώπης, αλλά τα πάντα μέσα σ' αυτήν πρέπει να κινούνται μέσα στα πλαίσια της δικαιοσύνης του αμοιβαίου σεβασμού και βέβαια της ισότητας μεταξύ των λαών. Είναι τελείως διαφορετικό πράγμα ο οραματιστής από το κορόιδο. Είναι τελείως διαφορετικό πράγμα η συμμετοχή μας στην Ευρώπη από την …κατοχή μας από την Ευρώπη.

Αν κάποιοι Ευρωπαίοι εξέλαβαν την ευρωπαϊκή ενοποίηση σαν τη μεγάλη ευκαιρία, για να καταφέρουν να κάνουν με χρήματα αυτά τα οποία απέτυχε να κάνει ο Χίτλερ με τα όπλα, κάνουν λάθος και αυτό το λάθος σύντομα θα κληθούν να το πληρώσουν.

Σ' ό,τι αφορά το ίδιο το πρόβλημα του ευρώ και της σταθερότητας της ευρωζώνης έχουμε να πούμε σε όλους όσους διακατέχονται από "ευρωφοβίες" ότι αυτές δεν ευσταθούν. Κανενός ευρώ την ασφάλεια δεν θέτει σε κίνδυνο η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας. Πέραν του γεγονότος ότι η ίδια η οικονομία της Ελλάδας αντιπροσωπεύει ένα πολύ μικρό μέρος της ευρωπαϊκής οικονομίας —περίπου το 3%— και άρα μπορεί να στηριχθεί ανά πάσα στιγμή από την κεντρική ευρωπαϊκή τράπεζα και πάλι δεν τίθεται θέμα ασφάλειας, για τον λόγο ότι η ευρωπαϊκή οικονομία έχει άμυνες. Άμυνες πολύ ισχυρότερες ακόμα και από αυτές των ΗΠΑ, των οποίων το δολάριο δεν απειλήθηκε από την "πτώχευση" ενός εκ των ισχυροτέρων "πυλώνων" της αμερικανικής οικονομίας, όπως είναι η Καλιφόρνια. Η Ευρώπη αποτελεί την πλουσιότερη αγορά του κόσμου και το νόμισμα του καταναλωτή είναι πάντα πιο ισχυρό από αυτό του πωλητή.

Ο δήθεν πανικός και οι υστερίες των Βρυξελών αποκαλύπτουν πολιτικές αγωνίες και όχι οικονομικές ανασφάλειες.

Ποια είναι η κύρια αγωνία τους; Ότι η σημερινή παγκόσμια οικονομική κρίση θα αποκαλύψει τα εγκλήματά τους. Ότι μετά από έναν "μαραθώνιο" λεηλασίας των ασθενέστερων κρατών από τους ισχυρότερους εταίρους καταλήξαμε στο τελικό αποτέλεσμα, το οποίο ήταν γνωστό εκ των προτέρων, εφόσον είχε εξ’ αρχής δρομολογηθεί γι' αυτόν τον λόγο. Περί αυτού πρόκειται. Το αποτέλεσμα των ευρωπαϊκών πολιτικών των Βρυξελών ήταν η "κατάκτηση" των ασθενέστερων εταίρων από τους ισχυρότερους. Τώρα, με τις "υστερίες" κατά της Ελλάδας, απλά χτυπάνε το "σαμάρι" για ν' ακούσει το "γομάρι". Χτυπάνε τον ασθενέστερο, για ν' ακούσουν και οι υπόλοιποι αδύναμοι. Χτυπάνε την Ελλάδα, για ν' "ακούσει" η Ιταλία, η Ισπανία και τα άλλα τα "παιδιά".

Τα εξωτερικά χρέη των κρατών κυρίως της Μεσογείου αποκαλύπτουν τη ζοφερή πραγματικότητα για τους λαούς τους. Λεηλατήθηκαν… και τώρα αυτοί, που τα λεηλάτησαν, φοβούνται τις αντιδράσεις τους. Γι' αυτόν τον λόγο έχουν στήσει μια παράσταση "τρόμου" και ωμού εκβιασμού. Προκειμένου να μην αντιδράσουν, θα επιχειρήσουν να τους τρομοκρατήσουν με την "πτώχευσή" τους.

Τα εξωτερικά χρέη των κρατών ήταν στην πραγματικότητα τα "ουίσκι" και τα "καθρεπτάκια", που πούλησαν στους "Ινδιάνους", προκειμένου να τους αφαιρέσουν τη γη τους. Ξαφνικά κυρίαρχοι λαοί βρέθηκαν να είναι "φιλοξενούμενοι" στις πατρίδες τους. "Φιλοξενούμενοι", γιατί κάποιοι τραπεζικοί "βρικόλακες" τους αφαίμαξαν και στη συνέχεια τους αφαίρεσαν τις ίδιες τις πατρίδες τους.

Η συμμορία αυτή δεν είναι αγνώστου "διαμονής". Είναι "συμμορία" με γνωστό "ονοματεπώνυμο" και γνωστή "κατοικία".

Είναι η συμμορία που ελέγχει απόλυτα την οικονομία της εβραιοκρατούμενης γερμανικής οικονομίας. Η συμμορία της Deutsche Bank του Ιωσήφ Άκερμαν. Μια "συμμορία", η οποία εξ’ αρχής βάδιζε με "σχέδιο". Είχε απέναντι της τους νέους "Ινδιάνους", οι οποίοι είχαν μια περιουσία που τους ενδιέφερε και είχε έτοιμα "καθρεπτάκια" και "ουίσκι", για να τους ξεγελάσει. Σήμερα, που έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος της "κατάκτησης", η επιθυμία τους είναι ν' αποφύγουν τις αντιδράσεις των θυμάτων τους. Γι' αυτό "χτυπάνε" την Ελλάδα, προκειμένου να τρομοκρατήσουν και τους υπόλοιπους.

Η τρομοκράτηση των λαών και των κρατών που λεηλατήθηκαν είναι το ζητούμενο αυτής της πολιτικής. Γιατί; Γιατί θέλουν να μας "πουλήσουν" τον τελικό σχεδιασμό της καταστροφής, χωρίς να υπάρξουν αντιδράσεις.

Θέλουν να μας "ρυθμίσουν" "χαριστικά" τα δάνεια και τα χρέη, προκειμένου να είμαστε "ευχαριστημένοι". Προκειμένου να μην αντιδράσουμε για τη λεηλασία. Προκειμένου να μην ψάξουμε να βρούμε ποιοι ευθύνονται πραγματικά για τα υπέρογκα χρέη που "φορτωθήκαμε" και ποιοι επωφελήθηκαν από αυτά. Η Ελλάδα, για παράδειγμα, χρωστάει πάνω από μισό τρις ευρώ στο διεθνές και κυρίως στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα.

Πού πήγαν αυτά τα χρήματα; Τα πήραν οι Έλληνες και τα έβαλαν στα σεντούκια τους, λεηλατώντας τους πόρους και βέβαια τον "ιδρώτα" των υπολοίπων Ευρωπαίων; Τα μετέτρεψαν σε επενδύσεις και άρα σήμερα ζουν εξαιτίας των κερδών κεφαλαίων, τα οποία ανήκαν στους υπόλοιπους Ευρωπαίους; Τι έγιναν δηλαδή τα χρήματα των Ελλήνων αλλά και των υπολοίπων Ευρωπαίων, που "επενδύθηκαν" στην Ελλάδα;

Τα χρήματα δεν "χάνονται". Τα χρήματα αφήνουν "ίχνη". Από τη στιγμή που οι Έλληνες τα πήραν, κάπου υπάρχουν. Αν δεν τα έχουν οι ίδιοι, αυτό σημαίνει ότι κάποιοι άλλοι τα πήραν για λογαριασμό τους. Αυτό είναι το αντικείμενο του κειμένου. Η αναζήτηση των "ιχνών" του χρήματος. Είναι βέβαιον ότι υπάρχουν "ίχνη". Τόσο μεγάλα ποσά είναι βέβαιον ότι θα έχουν τεράστια "ίχνη"...



...Αυτό λοιπόν, που πρέπει να δούμε τώρα, είναι η μεθόδευση που ακολουθήθηκε από τους Εβραίους της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας και το πού ακριβώς τους εξυπηρέτησε το κοινό "σύστημα" της διαφθοράς στην Ελλάδα.

Κατ’ αρχήν ήταν εύκολο να το ξεκινήσουν και είναι γνωστό ότι …η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Όταν είσαι αλήτης Εβραίος και ελέγχεις την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, αυτό το κάνεις εκ του ασφαλούς. Έβαλαν την Ελλάδα δήθεν από εταιρική "αλληλεγγύη" σε μεγάλα επενδυτικά έργα. Επειδή ήταν "καλοί" άνθρωποι, ανέλαβαν τη συγχρηματοδότηση των έργων.

Γιατί;

Για να ισχυροποιηθεί; Για να τους ανταγωνίζεται στο μέλλον με ένα από τη φύση του υπερπολύτιμο κεφάλαιο και εξαιτίας των επενδύσεων υπερπαραγωγικό; Όχι βέβαια. Την έβαλαν στη διαδικασία των μεγάλων έργων, για να τη βάλουν να ξοδεύει το πραγματικό χρήμα που είχε στην κατοχή της και το οποίο ήταν η άμυνά της. Η Ελλάδα ξόδευε πραγματικό χρήμα από πραγματικά ταμεία και οι Εβραίοι έστελναν "πέτσινα" χρήματα από τα φωτοτυπικά τους μηχανήματα. Έστω και έτσι η Ελλάδα αναπτυσσόταν, εφόσον αυτά τα έργα ήταν έργα ανάπτυξης.


Επειδή όμως η ανάπτυξη γινόταν με πραγματικά και "πέτσινα" χρήματα, ήταν θέμα χρόνου να φανεί το παιχνίδι των Εβραίων. Έπρεπε να βρεθεί τρόπος να "εξατμίζεται" το "πέτσινο" χρήμα, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα αποκαλυπτόταν η απάτη. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα έστελνε "τόνους" χρήματος και αυτό δεν φαινόταν να "αδειάζει" κάποια ταμεία της. Χρήματα έπαιρναν οι πάντες από μια "δεξαμενή", η οποία δεν άδειαζε. Χρήματα έπαιρναν οι Ισπανοί, οι Γάλλοι, οι Ιταλοί και αυτά έδειχναν να μην τελειώνουν. Ποια είναι η λύση σε μια τέτοια περίπτωση; Να "μαζεύουν" αυτό το χρήμα πριν τους απειλήσει, ερχόμενο σε σύγκρουση με το κεφάλαιο. Άρα; Άρα δημιούργησαν τεχνητή ακρίβεια, που να "τρώει" το "πέτσινο" χρήμα.

Πώς γίνεται αυτό στο επίπεδο των κρατών; Με τη διαφθορά. Αναγκάζουν τα κράτη να κάνουν τα πράγματα με πολλαπλάσιο κόστος. Απορούν κάποιοι με το μέγεθος της διαφθοράς στην Ελλάδα. "Απορούν" και οι Εβραίοι της Κεντρικής Τράπεζας. Αυτοί είναι οι τελευταίοι που θα πρέπει να απορούν, γιατί απλούστατα αυτοί την δημιούργησαν. Γιατί την δημιούργησαν; Για να πληρώνει τριπλάσια και τετραπλάσια τα ίδια έργα, ώστε να "εξατμίζονται" τα πέτσινα χρήματα. Με τη διαφθορά δηλαδή πολλαπλασίαζαν τις αξίες των έργων και στην πραγματικότητα αυτά γίνονταν με τα πραγματικά χρήματα των Ελλήνων.

Τα "πέτσινα" χρήματα των πονηρών Εβραίων "τραβούσαν" τα πραγματικά χρήματα από τις τσέπες των Ελλήνων και οι διαφορές τους καταγράφονταν σαν χρέη.


Χρέη "πέτσινων" χρημάτων, τα οποία στην πραγματικότητα δεν χρησιμοποιούνταν πουθενά και άρα δεν αποκάλυπταν την αλήθεια για την ποιότητά τους. Η Κεντρική Τράπεζα τραβούσε τα πραγματικά χρήματα των Ελλήνων και φίλτραρε τα "πέτσινα", για να τους τα ξαναστείλει, προκειμένου να τους "βοηθήσει" σε νέα και ακόμα πιο πολυδάπανα έργα. Αυτό έκαναν με τη διαφθορά. Αν δεν υπήρχε διαφθορά και τα έργα πληρώνονταν στα πραγματικά τους κόστη, θα έπρεπε η Κεντρική Τράπεζα να στέλνει πραγματικά ευρωπαϊκά χρήματα και αυτό προφανώς δεν τους βόλευε. 

Πλήρωναν ψίχουλα σε άθλιους προδότες και ανάγκαζαν τον λαό να πληρώνει τόνους χρυσάφι.

Απλά πράγματα. Απλή αριθμητική είναι. 

Όταν η συγχρηματοδότηση ενός έργου είναι μισή-μισή και το έργο έχει —λόγω διαφθοράς— διπλασιάσει το κόστος του, στην πραγματικότητα δημιουργείται μόνον με τα πραγματικά χρήματα του βλάκα. Αν η διαφθορά έχει τετραπλασιάσει αυτό το κόστος, ο βλάκας στο ένα έργο που πληρώνει όχι δεν έχει τη βοήθεια της "συγχρηματοδότησης", αλλά στην πραγματικότητα "χαρίζει" άλλο ένα.  

Στην Ελλάδα ο τετραπλασιασμός των κοστών δεν ήταν απλά ένα "ταβάνι", αλλά ένα "πάτωμα". Από εκεί σχεδόν ξεκινούσαν όλα τα έργα. Στα πραγματικά χρήματα που πλήρωναν οι Έλληνες, τους έπαιρναν άλλα τόσα και με τη συγχρηματοδότηση καταγραφόταν ως χρέος το σύνολο του ποσού.

 Τραγικά πράγματα, τα οποία μόνον εγκληματίες μπορούν να τα δρομολογήσουν.

Είναι λάθος, δηλαδή, να πιστεύει κάποιος ότι τα χρήματα της διαφθοράς πήγαν στις τσέπες κάποιων Ελλήνων, που κατοικούν στα βόρεια προάστια. Αυτοί πήραν "ψίχουλα", γιατί ήταν βλάκες. Τα πολλά χρήματα, που δημιούργησαν τα τεράστια χρέη, πήγαν πίσω σ' αυτούς που δημιούργησαν τη διαφθορά. Στους Εβραίους, που χρηματοδοτούσαν τη γερμανική Siemens και η οποία διέφθειρε Έλληνες, για να πληρώνει το ελληνικό κράτος πενταπλάσια τις προμήθειές του σε σχέση με το γερμανικό κράτος για παράδειγμα. Οι Εβραίοι τραπεζίτες, δηλαδή, διευκόλυναν τη Siemens να λεηλατεί το ελληνικό κράτος και κατόπιν της έπαιρναν τη λεία από τα χέρια, εφόσον αισχροκερδούσαν και εις βάρος της. Η γερμανική Siemens έκλεβε το ελληνικό κράτος και οι Εβραίοι γίνονταν πλούσιοι, κλέβοντας τη Siemens.

Η Ελλάδα, εξαιτίας των επενδύσεων των "πέτσινων" συγχρηματοδοτήσεων "αιμορραγούσε" οικονομικά. Στην πραγματικότητα πλήρωνε μόνη της έργα, πολλά από τα οποία ήταν περιττά για την κατάστασή της. Ο "κληρονόμος" είχε μπει στην περιπέτεια των επενδυτικών εξόδων και αυτό του στερούσε πόρους. Πόρους, που, αν ξοδεύονταν, θα άφηναν απροστάτευτο το κεφάλαιό του. 

Ακόμα όμως κι αυτό δεν τους έφτανε. Τα μεγάλα έργα, άσχετα με το ποιος θα τα πλήρωνε, κάποτε τελειώνουν. Δεν θα φτιάχνεις συνέχεια δρόμους και γέφυρες, επειδή αυτό ευνοεί τους Εβραίους τραπεζίτες της Κεντρικής Τράπεζας. Κάποτε θα τους ολοκληρώσεις και εκεί θα σταματήσεις.

Η Ελλάδα και πάλι θα αντιστεκόταν στο ξεπούλημα του κεφαλαίου της. Γιατί; Γιατί το ελληνικό κράτος είχε υπό την ιδιοκτησία του τους γίγαντες των ΔΕΚΟ, που είχαν τεράστια χρηματοληπτική ικανότητα από την ελληνική κοινωνία. Γίγαντες, που κάθε τριάντα μέρες γέμιζαν τα ταμεία τους με πραγματικά χρήματα.

Έπρεπε να βρεθεί λύση να ξοδεύει το ελληνικό κράτος συνεχώς χρήμα, ώστε να απογυμνωθεί από άμυνες το κεφάλαιό του. 

Το υπερπολύτιμο κεφάλαιό του, το οποίο ήταν ο στόχος των Εβραίων. Ακόμα και το όργιο της σπατάλης των Ολυμπιακών Αγώνων δεν τους έφτανε. Υπήρχαν ακόμα άμυνες. Δεν φτάνει ένα μικρό κράτος όπως η Ελλάδα σε ένα θηριώδες χρέος, που πλησιάζει το ένα τρις ευρώ, χωρίς εξωφρενική αιμορραγία.

Τι έκαναν; 

Εφεύραν οικονομικούς παραλογισμούς. Θυμάται κανείς την "ισχυρή" Ελλάδα του προδότη Σημίτη; Την Ελλάδα, που διαρκώς παρουσίαζε ανεβασμένους δείκτες ανάπτυξης. Τους δείκτες, που "ζήλευαν" όλα τα κράτη; Γνωρίζει κανείς τι ήταν αυτοί οι δείκτες; Αυτοί οι δείκτες ήταν η καταστροφή της Ελλάδας. Γιατί; Γιατί στην έννοια της "ανάπτυξης" κάποιοι φρόντισαν να ενσωματώσουν τον συντελεστή της κατανάλωσης. Στην έννοια της "κατανάλωσης" όμως υπάρχει και η έννοια της "σπατάλης" και κάπου εκεί άρχισαν να γράφονται οι τίτλοι του τέλους για την ελληνική οικονομία.

Όταν ακόμα και τη σπατάλη την εμφανίζεις σαν ανάπτυξη, είναι βέβαιο ότι σε "παίρνει" όχι απλά να εξαντλήσεις την οικονομική σου ρευστότητα, αλλά ν' αρχίσεις να βυθίζεσαι στα χρέη...


Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ και ΕΔΩ
ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ/ΦΩΤΟ:Α.Τ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΕΝΑ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΤΩΝ  ROTHSCHILDS