Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2015

Ανώτατη Εκπαίδευση. Μπορεί ένας λάθος σχεδιασμός της να οδηγήσει σε εθνική καταστροφή;

Για να καταλάβει κάποιος την παγίδα στην οποία έχει οδηγηθεί ο ελληνικός λαός, θα πρέπει να έχει μερικές βασικές γνώσεις περί της λειτουργίας του συστήματος εκπαίδευσης και της σχέσης του με τη γενικότερη κοινωνική λειτουργία ...Να καταλάβει από πού προέρχεται η δική μας η αγωνία για την επιβίωση αυτής της κοινωνίας. Μόνον όταν γνωρίζει κάποιος τα "σωστά", μπορεί να καταλάβει τα "λάθος". Μόνον όταν γνωρίζει κάποιος τα "πιθανά" και τα "τυχαία", μπορεί να τα διακρίνει από τα "απίθανα" και τα "εσκεμμένα" ...Μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει εσκεμμένο "χτύπημα", που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον "θάνατο" και άρα μιλάμε για "έγκλημα". Θα πούμε λοιπόν μερικά βασικά πράγματα.

Η αστική τάξη "γεννιέται" από την Ανώτερη και Ανώτατη Εκπαίδευση. Υποχρεωτικά, εφόσον εκεί λαμβάνει το "κεφάλαιο" που την χαρακτηρίζει ως τάξη και της δίνει τον κοινωνικό της ρόλο. Γι' αυτόν τον λόγο πάντα πρέπει να ξεχωρίσουμε την έννοια της "μόρφωσης" από αυτήν της "Ανώτατης Εκπαίδευσης". Μορφωμένη μπορεί να είναι ολόκληρη η κοινωνία, αλλά αυτή η μόρφωση δεν την αστικοποιεί. Μορφωμένη μπορεί να είναι και η αγροτική ή η εργατική τάξη, αλλά αυτό δεν την ταυτίζει με την αστική τάξη. Η εκπαίδευση και το "αντικείμενο" εργασίας είναι αυτό, το οποίο δημιουργεί την αστική τάξη. Αυτό το "αντικείμενο", εφόσον μιλάμε για "κεφάλαιο", πρέπει να είναι σημαντικό και τέτοιου είδους "κεφάλαιο" μπορεί να δίνει μόνον η Ανώτατη Εκπαίδευση.

Όταν λοιπόν θέλουμε να προστατεύσουμε μια κοινωνία από την ανεξέλεγκτη αστικοποίησή της, ελέγχουμε το σύστημα Ανώτατης Εκπαίδευσης, το οποίο λειτουργεί ως "μήτρα" της επικίνδυνης κοινωνικής τάξης. Το ιδανικό, όταν σχεδιάζει κάποιος ένα σύστημα Ανώτατης Εκπαίδευσης, είναι να προσαρμόσει το μέγεθός του στις ανάγκες της κοινωνίας, τις οποίες καλείται να καλύψει.

Η πρώτη άμυνα για την "υγεία" μιας εθνικής κοινωνίας είναι ο έλεγχος του πληθυσμού των "επιστημόνων" της. Το κάθε κράτος, όταν σχεδιάζει το σύστημα Ανώτατης Εκπαίδευσης, πρέπει να το σχεδιάζει με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας ...Με βάση την ανάγκη για την κάλυψη των αναγκών της και πάντα διασφαλίζοντας την αξιοκρατία.

Ο στόχος είναι απλός και απόλυτα κατανοητός απ’ όλους:
Προσπαθείς να αποφύγεις όλα εκείνα τα φαινόμενα, τα οποία απειλούν την κοινωνία ...Όλα εκείνα τα φαινόμενα, τα οποία μπορούν να την κάνουν θύμα του εκβιασμού των επιστημόνων της ...Όλα εκείνα τα φαινόμενα, τα οποία θα μπορούσαν να την φέρουν σε σύγκρουση μ' αυτούς. Αυτό το καταφέρνεις με τον έλεγχο του "πληθυσμού" τους και με απόλυτα αυστηρές και αδιάβλητες εξετάσεις, οι οποίες από τη μία εξασφαλίζουν την καλύτερη "ποιότητα" ανθρώπινου δυναμικού και από την άλλη "καθησυχάζουν" την κοινωνία, εφόσον δεν βλέπει φαινόμενα "αδικίας".

Όταν τα έχεις αυτά εξασφαλισμένα, μπορείς να χρηματοδοτήσεις πλήρως τις σπουδές των επιτυχόντων και να δημιουργήσεις ένα άριστο δυναμικό εργαζομένων στον επιστημονικό χώρο. Με πληρωμένες τις σπουδές τους - και χωρίς αγωνία για την αποκατάστασή τους - δεν αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους σαν "επενδυτές" της επιστημονικής γνώσης. Γιατί το κάνεις αυτό; ...Για να έχεις ευσυνείδητους εργαζόμενους, οι οποίοι είναι ικανοποιημένοι από τον μισθό τους. Σε αντίθετη περίπτωση θα έχεις πρόβλημα, γιατί στην πραγματικότητα θα έχεις δημιουργήσει ερεθισμένους "επενδυτές". Οι "επενδυτές" είναι επικίνδυνοι για την κοινωνία, γιατί αναζητούν κέρδη και όχι μισθούς. Οι "επενδυτές", αναζητώντας τα μέγιστα κέρδη, μπορούν ακόμα και να εκβιάσουν την κοινωνία. Γι' αυτόν τον λόγο χρηματοδοτείς απόλυτα την Ανώτατη Εκπαίδευση, για να "παράγεις" επιστήμονες εργαζόμενους και όχι επιστήμονες κεφαλαιοκράτες.

Από τη στιγμή που έχεις ένα σύστημα Ανώτατης Εκπαίδευσης με κεντρικές εξετάσεις "ανοικτές" για όλους, θα πρέπει οι αντίστοιχες θέσεις εργασίας, οι οποίες προκύπτουν από την εξειδίκευσή τους, να παρέχονται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ σ' αυτούς. Από τη στιγμή που δημιουργείς ένα σύστημα Ανώτατης Εκπαίδευσης με βάση τις ανάγκες του κράτους και της κοινωνίας, είναι απαραίτητο να το "στεγανοποιήσεις". Όπως δεν μπορείς να φτιάξεις ένα υδραυλικό σύστημα αν δεν διοχετεύεις το νερό αποκλειστικά μέσα στο δίκτυο, έτσι δεν μπορείς να κάνεις ένα ασφαλές κοινωνικό σύστημα χωρίς "στεγανοποίηση" της Ανώτατης Εκπαίδευσης.

Δεν πρέπει δηλαδή να επιτρέπεις στον οποιονδήποτε να "παρακάμπτει" το σύστημα Ανώτατης Εκπαίδευσης και μέσω αυτής της "παράκαμψης" να φτάνει στο σημείο να διεκδικεί την παραμικρή δημόσια θέση με ξένο πτυχίο. Ακόμα και ο ιδιωτικός τομέας πρέπει να αποκτήσει την "κουλτούρα" να μην αναγνωρίζει τίποτε εκτός της εγχώριας "παραγωγής". Όποιος θέλει να "αγοράζει" πτυχίο με τους δικούς του όρους, να το χρησιμοποιεί στις χώρες όπου μπορεί να το κάνει ...Σε περίπτωση που επιστρέφει στην πατρίδα του, να έχει απλά μια επιπλέον κορνίζα σπίτι του.

Με τον έλεγχο του "πληθυσμού" των επιστημόνων επιτυγχάνεις το ζητούμενο, το οποίο είναι η μη ενεργοποίηση των ανθρώπινων ενστίκτων τους. Με την επαγγελματική αποκατάσταση που τους εξασφαλίζεις, αποφεύγεις να τους ενεργοποιείς τα ένστικτα επιβίωσης. Δεν τους βάζεις να ζουν την αγωνία τής επιβίωσης. Ο λόγος γι' αυτό είναι πολύ απλός. Τα ένστικτα και οι αγωνίες είναι αυτά, τα οποία γεννούν τα "φακελάκια" και τη διαφθορά. Τα ένστικτα και οι αγωνίες είναι αυτά, τα οποία γεννούν τον εκβιασμό της κοινωνίας από τους επιστήμονες. Τα ένστικτα και οι αγωνίες των "επενδυτών" είναι αυτά, τα οποία μετατρέπουν τις ανάγκες της κοινωνίας σε "αγορά" και αυτό πρέπει να απαγορεύεται, γιατί είναι επικίνδυνο για την κοινωνία. Αυτή είναι η πρώτη "ζώνη" άμυνας ...Το "σωστό", το οποίο συνήθως δεν κάνουν ποτέ οι πολιτικοί για λόγους πολιτικού "κόστους" ...Για να μην δυσαρεστήσουν τους "πελάτες" τους.

Ακόμα όμως κι αν αυτό το "σωστό" δεν γίνει, δεν υπάρχει κίνδυνος για την κοινωνία. Ακόμα και αν αυτήν η άμυνα παραβιαστεί, υπάρχει και δεύτερη "ζώνη" άμυνας. Ακόμα κι αν έχει συμβεί μια λάθος εκτίμηση του αναγκαίου επιστημονικού δυναμικού, δεν σημαίνει αυτόματα απειλή. Το σύνηθες είναι η "αυτοθεραπεία" της κοινωνίας. "Απορροφά" το πρόβλημα, χωρίς να φτάσει στο σημείο να το αντιμετωπίσει ως "αρρώστια". Το "απορροφά", όπως ένας υγιής οργανισμός "απορροφά" ένα μολυσμένο "απόστημα". Οι υπεράριθμοι θα αναγκαστούν απλά να αλλάξουν "αντικείμενο" απασχόλησης. Ακόμα κι αν επιχειρήσουν να μετατρέψουν τις ανάγκες της κοινωνίας σε "αγορά" αυτό δεν μπορεί να έχει μεγάλο "βάθος", γιατί - χωρίς "άνωθεν" επέμβαση - η δυναμική τής κοινωνίας το εξουδετερώνει εύκολα.

Η κοινωνία έχει άμυνες ...Έχει ένστικτα και δίνει μάχες για την επιβίωσή της. Οι επιστήμονες δεν εκβιάζουν τις αγελάδες και τα μοσχάρια ...Εκβιάζουν τους συνανθρώπους τους ...Εκβιάζουν συνανθρώπους τους, οι οποίοι ανήκουν σε οργανωμένες κοινωνικές τάξεις. Είναι εργάτες, αγρότες κλπ.. Αυτοί δεν είναι "άοπλοι". Οι αστοί μπορεί να είναι πιο εκπαιδευμένοι, αλλά οι άλλοι είναι πολυπληθέστεροι. Οι αστοί μπορεί να είναι πιο πονηροί, αλλά οι άλλοι είναι πιο ισχυροί. Η δυναμική τής κοινωνίας, η οποία προέρχεται από την "τριβή" των κοινωνικών τάξεων, όλα αυτά τα προβλήματα τα εξαλείφει μόνη της.

Τους "υπεράριθμους" επιστήμονες, οι οποίοι δεν μπορούν να επιβιώσουν ως τέτοιοι, δεν τους βάζει στο "ψυγείο" ...Δεν τους "περιφέρει" σαν πρόβλημα, που το "σέρνει" στο διηνεκές. Η ανάγκη της καθημερινής επιβίωσης θα τους αναγκάσει να εισαχθούν σε κάποια άλλη κοινωνική τάξη. Ο οικονομολόγος, ο οποίος δεν μπορεί να επιβιώσει ως τέτοιος, θα γυρίσει στα χωράφια του αγρότη πατέρα του. Ο μηχανικός, ο οποίος δεν μπορεί να επιβιώσει ως τέτοιος, θα πιάσει δουλειά στο ίδιο εργοστάσιο με τον πατέρα του. Αυτό σημαίνει ότι το "λάθος" δεν οδηγεί στον "θάνατο".

Αυτό το "λάθος" στη χειρότερη περίπτωση μπορεί να οδηγήσει στην κοινωνική "αρρώστια", αλλά όχι στον "θάνατο". Ακόμα όμως κι αυτό να συμβεί, δεν μπορεί να γίνει τυχαία. Πρέπει η εξουσία να το επιδιώξει και να το επιβάλει. Πρέπει η εξουσία να "διατηρεί" με όλα τα μέσα το αστικό "απόστημα" και να του επιτρέπει όχι απλά να επιβιώνει, αλλά και να "μολύνει" τα υπόλοιπα υγιή μέρη τού "οργανισμού". Αυτή η "μόλυνση" προκαλεί τη δυσλειτουργία της. Σε μια τέτοια περίπτωση το σύνηθες είναι να μην λειτουργούν για παράδειγμα τα "κύτταρά" της ως υγιή ...Να μην λειτουργεί η εργατική τάξη φυσιολογικά και το ίδιο να συμβαίνει και με την αγροτική τάξη.

Όμως, για να συμβεί αυτό, θα πρέπει να υπάρξει επέμβαση της εξουσίας. Άρα, πρέπει να υπάρχει μια εγκληματική κυβερνητική επιλογή, η οποία να είναι "ορατή". Υπάρχει δηλαδή ΕΓΚΛΗΜΑ και τα εγκλήματα δεν περνούν ποτέ απαρατήρητα. Κάποιοι ισχυροί παράγοντες πρέπει να βοηθήσουν τους αστούς, ώστε να "καπελώσουν" τους υπόλοιπους κοινωνικούς εταίρους. Τότε έχουμε ΕΓΚΛΗΜΑ ...Υπάρχει έγκλημα, όταν κάποιοι βοηθήσουν τους αστούς να "καπελώσουν" τις κοινωνικές τάξεις ...Υπάρχει έγκλημα, όταν κάποιοι βάλουν επικεφαλής των εργατών κάποιους πονηρούς αστούς, οι οποίοι θα λειτουργούν ύπουλα εις βάρος της κοινωνικής τάξης που αντιπροσωπεύουν ...Υπάρχει έγκλημα, όταν κάποιοι βάλουν επικεφαλής των αγροτών κάποιους πονηρούς αστούς, οι οποίοι θα κάνουν το ίδιο. Αυτό το έγκλημα οδηγεί σε "αρρώστια" την κοινωνία.

Όμως, ακόμα και αυτή η "αρρώστια" δεν είναι "θανατηφόρα". Οι συνέπειές της δεν είναι μη αναστρέψιμες. Αργά ή γρήγορα θα αντιληφθούν οι κοινωνικές τάξεις την προδοσία των αστών που τους αντιπροσωπεύουν και θα τους αποβάλουν από το "δυναμικό" τους. Θα τους αποβάλουν ακόμα κι αν χρειαστεί να τους σπάσουν στο ξύλο, σαν τον Πολυζωγόπουλο. Εργάτες θα αντικαταστήσουν τους διεφθαρμένους αστούς συνδικαλιστές και θα επαναφέρουν την εργατική τάξη και άρα και τα συμφέροντά της "απέναντι" στην αστική τάξη. Γαιοκτήμονες θα αντικαταστήσουν τους διεφθαρμένους αστούς των γεωργικών συνεταιρισμών και θα επαναφέρουν την αγροτική τάξη και άρα και τα συμφέροντά της "απέναντι" στην αστική τάξη. Ακόμα δηλαδή κι αν "καπελωθούν" οι κοινωνικές τάξεις από τους αστούς, υπάρχει ακόμα ελπίδα να σωθεί η κοινωνία, κάνοντας ένα "βήμα" πίσω.

Πότε υπάρχει ΕΓΚΛΗΜΑ; Το απόλυτο ΕΓΚΛΗΜΑ, που οδηγεί στον "θάνατο"; ...

Όταν η κοινωνία φτάσει στο απώτατο όριό της. ...Όταν κάποιοι ωθήσουν την κοινωνία "εμπρός" προς την "άβυσσο" και όχι "πίσω" σε πιο σταθερό "έδαφος" ...Όταν κάποιοι αστοί, φοβούμενοι την αντίδραση των υπολοίπων κοινωνικών τάξεων και, προκειμένου να μην χάσουν οι ίδιοι τα προνόμια και τις εξουσίες τους, επιχειρήσουν να προκαλέσουν τον "καρκίνο" στην κοινωνίας ...Όταν επιχειρήσουν - για να "επιβιώσουν" οι ίδιοι ως εξουσιαστές - όχι απλά να ελέγξουν τις κοινωνικές τάξεις, αλλά, όταν επιχειρήσουν να αλλοιώσουν τα φυσιολογικά χαρακτηριστικά τους ...Όταν επιχειρήσουν, όχι απλά να εξουσιάσουν τις κοινωνικές τάξεις, αλλά όταν επιχειρήσουν να τις παραμορφώσουν ...Όταν επιχειρήσουν την αστικοποίηση του συνόλου των κοινωνικών τάξεων ...Όταν θα τους στερήσουν τη δυνατότητα αναπαραγωγής τους ...Όταν θα επιχειρήσουν μαζικά να μετατρέψουν τους γόνους των κοινωνικών τάξεων σε άνεργους αστούς.

Γιατί μπορεί να το κάνουν αυτό; ...Γιατί σε μια τέτοια περίπτωση θα μπορέσουν να επιβιώσουν ως παράγοντες της εξουσίας. Όχι μόνον δεν θα γλιτώσουν την μήνη των υπολοίπων κοινωνικών τάξεων εναντίον τους, αλλά θα τις "καπελώσουν" ολοκληρωτικά. Ως ηγέτες των αστών, θα γίνουν ηγέτες όλης της κοινωνίας ...Όλης της αστικοποιημένης κοινωνίας. Αυτοί, οι οποίοι θα θίγονται, δεν θα μπορούν να αντιδράσουν, γιατί τα παιδιά τους θα έχουν αποκτήσει την "παθογένεια" των θυτών τους. Πώς θα αντιδράσει ο εργατικός ή ο γεωργικός κόσμος, όταν τα παιδιά τους θα γίνουν όμοιοι με τους αστούς που τους πρόδωσαν; Αυτό είναι το τρίτο στάδιο και αυτό είναι που οδηγεί στον "θάνατο" την κοινωνία. Τότε η κατάσταση γίνεται μη αναστρέψιμη ...Τότε πραγματικά πλησιάζει το τέλος. 

Γνωρίζοντας κάποιος την εξέλιξη αυτής της "θανατηφόρου" κοινωνικής νόσου, μπορεί να καταλάβει ότι τίποτε δεν γίνεται τυχαία. Όλα τα προβλήματα ξεκινούν από την λανθασμένη αντίληψη πάνω στο θέμα της μόρφωσης και της εκπαίδευσης. Κάποιοι εξυπηρετούν σχεδιασμούς που στοχεύουν κατ’ ευθείαν στην υγεία τής κοινωνίας. Ηθελημένα την αρρώστησαν με τις βλακώδεις σπουδές πάνω σε αντικείμενα, τα οποία δεν αποτελούν καν επιστήμες. Κάποιοι εφεύραν τις κοινωνιολογίες, τα οικονομικά ή τις ψυχολογίες, για να παράγουν με τον τόνο "επιστήμονες" ακόμα και ανάμεσα στους πιο βλάκες ..."Επιστήμες", οι οποίες λειτούργησαν ως τεράστιες "μηχανές" αστικοποίησης των πληθυσμών ..."Μηχανές", οι οποίες δούλευαν χωρίς έξοδα και με ελάχιστες απαιτήσεις και "παρήγαγαν" εκατομμύρια άχρηστων επιστημόνων ..."Μηχανές", οι οποίες παρήγαγαν απαιτητικούς, τεμπέληδες, χωρίς αντικείμενο και πρακτικά άχρηστους πολίτες.

Από τον μαρξισμό του Εβραίου Μαρξ μέχρι την ψυχολογία του Εβραίου Φρόιντ όλα ήταν δημιουργήματα των σιωνιστών ...Δημιουργήματα της πλάκας, τα οποία κατόρθωσαν και τα εμφάνισαν σαν μοντέρνες επιστήμες ...Επιστήμες της πλάκας για επιστήμονες της πλάκας με προσόντα της πλάκας ..."Επιστήμονες", οι οποίοι πηγαίνουν για σπουδές μόνο και μόνο για την καλή ζωή και τη "γιούφα" ..."Επιστήμονες", τους οποίους σήμερα τους βλέπουμε να "πρωτοπορούν" μόνον στην ακολασία, εφόσον είναι γεμάτο το ίντερνετ από την παραγωγή Κολεγιακού πορνό ..."Επιστήμονες", οι οποίοι κάποτε μάθαιναν το σεξ πάνω σε κορμιά σιωνιστριών που παρίσταναν τις κομμουνίστριες και σήμερα εμφανίζονται ως διεθνίστριες νεοταξίτισσες. Αυτό δεν ήταν τυχαίο ...Το περιγράφει το Πρωτόκολλο 1:

"...Οι Χριστιανικοί λαοί αποκτηνώθηκαν από τα ισχυρά ποτά, η νεολαία τους αποβλακώθηκε από τις κλασσικές σπουδές και από την πρόωρη ακολασία, στην οποία την έχουν σπρώξει οι πράκτορές μας - οικοδιδάσκαλοι, υπηρέτες, γυναίκες παιδαγωγοί στα σπίτια των πλουσίων - οι υπάλληλοί μας αλλού, οι γυναίκες μας στους τόπους διασκεδάσεως των Χριστιανών. Στον αριθμό των τελευταίων αυτών πρέπει να προσθέσουμε και τις ονομαζόμενες "γυναίκες του κόσμου" που μιμούνται με τη θέλησή τους τις ακολασίες τους και τις ηδυπάθειές τους."

Έχοντας κάποιος τη γνώση της κατάστασης, μπορεί να καταλάβει και όλα τα δευτερεύοντα που την αφορούν. Μπορεί να καταλάβει, για παράδειγμα, ότι μια κοινωνία δεν μπορεί να πάει απ’ ευθείας στο τρίτο και "θανατηφόρο" στάδιο. Θα πρέπει η "αρρώστια" να κάνει τον φυσιολογικό της "κύκλο", για να φτάσει στο σημείο αυτό. Θα πρέπει να δημιουργηθεί ο "ιός" που θα την μολύνει. Θα πρέπει στη συνέχεια να "νοσήσει" η κοινωνία και στο τέλος να "επιδεινωθεί" η κατάσταση σε βαθμό μη αναστρέψιμο. Αυτοί, δηλαδή, οι οποίοι θα την προδώσουν, για να την φτάσουν στο "τέλος", θα πρέπει να δώσουν τον απαραίτητο χρόνο στην "αρρώστια", ώστε να "ωριμάσει". Σε διαφορετική περίπτωση θα γίνουν αντιληπτές οι κινήσεις των προδοτών και θα εξουδετερωθούν. Θα πρέπει πρώτα να "αρρωστήσει" η κοινωνία και, αφού θα γίνει μια λάθος "θεραπεία", να πάει στον "θάνατο".

Η ελληνική κοινωνία, δηλαδή, δεν έφτασε στο σημερινό "τελικό στάδιο" μέσα σε λίγα χρόνια. Απαιτήθηκαν πάνω από πενήντα χρόνια, για να φτάσουμε στο σημείο να έχουμε ολόκληρη την κοινωνική της βάση σε μια αστική "αφασία". Απαιτήθηκε τεράστια συνομωσία από κορυφαίους εξουσιαστές, για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Πρωθυπουργοί και Υπουργοί Παιδείας έπρεπε να δράσουν όχι μόνον αποφασιστικά προς αυτήν την κατεύθυνση, αλλά και στο κατάλληλο τάιμινγκ. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να έγινε μόνον από έναν ή δύο ανθρώπους αυτό το τεράστιο κοινωνικό και εθνικό έγκλημα.

Όσο κακοσχεδιασμένο κι αν είναι ένα σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης, δεν φτάνει αυτό από μόνο του, για να "σκοτώσει" την κοινωνία. Πρέπει να ωριμάσει πολύ η κατάσταση, ώστε οι συνέπειές του να οδηγήσουν σε ζυμώσεις, οι οποίες θα οδηγήσουν σε νέες εγκληματικές αποφάσεις που θα επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Δεν μπορεί δηλαδή μια εξουσία να πάρει ΟΛΟΥΣ τους μαθητές από όλες τις κοινωνικές τάξεις και να τους κάνει ΟΛΟΥΣ επιστήμονες που περιμένουν διορισμό. Σταδιακά μπορούν να γίνουν αυτά και αυτό σημαίνει ότι αναζητούμε τους εγκληματίες μέσα σε αρκετό "βάθος" χρόνου...

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΡΘΡΟΥ
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓ.ΤΡΑ'Ι'ΑΝΟΥ

ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ : Α.Τ.