Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

Το κυρίαρχο σήμερα μοντέλο ανθρώπου εν συντομία


Δικτυωμένος αλλά ακοινώνητος,

σεξοκεντρικός αλλά ανέραστος,

υπερευαίσθητος (έναντι του εαυτού του) αλλά σκληρόκαρδος (έναντι των άλλων),

αδιάφορος για τους άλλους αλλά εξαρτώμενος από την γνώμη των άλλων,

επιμελώς – εκκεντρικώς ενδυόμενος αλλά παραμένων ακάλυπτος,

πολυταξιδεμένος αλλά επαρχιώτης ξιπασμένος,

δυναμικός αλλά ευάλωτος,

άτεγκτος αλλά ευλύγιστος,

σκληρός αλλά εύθραυστος,

σνόμπ αλλά κόλακας,

αρτιμελής αλλά ανάπηρος,

κοσμικός πολύ αλλά και μόνος περισσότερο,

μάστορας της ατάκας αλλά παραγιός του διαλόγου,

εραστής της ύλης αλλά βιαστής της φύσης,

ούτε άρρεν ούτε θήλυ αλλά αρρενοθήλυ,

γυμναζόμενος αλλά ασκληραγώγητος,

πολυάσχολος αλλά πλήττων,

διά βίου εκπαιδευόμενος αλλά μονίμως απαίδευτος,

αενάως κινούμενος αλλά διαρκώς οπισθοχωρών,

εντρυφών στις δημόσιες σχέσεις αλλά ατροφών στις προσωπικές του σχέσεις,

συμπάσχων στις θλίψεις αλλά πάσχων στις χαρές (των άλλων),

πασχίζων για το κάλλος αλλά υπηρετών την ασχήμια,

αγαπών τις τιμές αλλά στερούμενος φιλοτίμου,

περί την ψυχολογίαν ασχολούμενος αλλά την ψυχήν αρνούμενος,

συνεχώς εξελισσόμενος αλλά μη προοδεύων,

σχετιζόμενος αλλά μη μοιραζόμενος,

φλεγόμενος αλλά μη λάμπων,

αγαπολογών αλλά μη αγαπών,

ξενυχτών αλλά μη αγρυπνών,

κρίνων αλλά μη διακρίνων,

εφευρίσκων αλλά μη ανακαλύπτων,

διασκεδάζων αλλά μη εορτάζων,

σπάταλος αλλ’ όχι γενναιόδωρος,

αψύς αλλ’ όχι λεβέντης,

φίλαθλος αλλ’ όχι αθλητής,

από καλό σπίτι αλλ’ όχι από καλό γένος,

πλούσιος αλλ’ όχι άρχοντας,

συλλέκτης έργων τέχνης αλλ’ όχι φίλος της τέχνης,

λάτρης της ειδίκευσης αλλ’ όχι του βάθους,

κυνηγός των επάθλων αλλ’ όχι των άθλων,

σοφιζόμενος αλλ’ όχι σοφός,

εμμονικώς καλλωπιζόμενος αλλ’ όχι ωραίος,

ισορροπιστής αλλ’ όχι ισορροπημένος,

έχων έγνοια να είναι υγιής αλλ’ όχι ακέραιος,

επιζητών την ελευθερία αλλ’ όχι την λύτρωση,

έχων έπαρση αλλ’ όχι υπερηφάνεια,

σκεπτόμενος το κόστος αλλ’ όχι την τιμήν,

έχων στόχους αλλ’ όχι ιδανικά,

έχων γνώμη αλλ’ όχι γνώση,

κηρύσσων αλλ’ όχι πράττων,

κερδίζων αλλ’ όχι νικών,

μιμούμενος αλλ’ όχι εμπνεόμενος,

μαχόμενος αλλ’ όχι αγωνιζόμενος,

ελλιποβαρής μα βυθιζόμενος,

ελισσόμενος μα μηδέποτε απεμπλεκόμενος,

εμπαθής μα στερούμενος πάθους,

χορτασμένος μα ποτέ διψασμένος,

ελεύθερος επιλογών αλλά δούλος των παθών,

οπαδός του ορθού λόγου αλλά αρνητής του Αιωνίου Λόγου και Θεού, δεχόμενος το παράλογο της τυχαιότητος: το έσχατο αυτό σημείο και το αίτιο των λοιπών…

ΠΗΓΗ