Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

The Crash of 2016 (TO ΚΡΑΧ ΤΟΥ 2016 : Η Συνωμοσία για την Καταστροφή της Αμερικής )

Thom Hartmann

TO ΚΡΑΧ ΤΟΥ 2016  (The Crash of 2016)

The Plot to Destroy America–and What We Can Do to Stop It

(Το Κραχ του 2016: Η Συνωμοσία για την Καταστροφή της Αμερικής -και τι να κάνουμε για να τη σταματήσουμε)

Εκδόσεις Grand Central Publishing


Γράφει ο Γιώργος Στάμκος


“To μόνο πράγμα που έχουμε για να φοβόμαστε είναι ο ίδιος ο φόβος”  [Φ. Ρούσβελτ, Πρόεδρος των ΗΠΑ, Μάρτιος 1933]

Αν ανήκετε σ’ εκείνους που πιστεύουν πως η οικονομική κρίση, που ξεκίνησε το 2008 από τις ΗΠΑ και σύντομα εξαπλώθηκε σχεδόν σε όλες τις οικονομίες του πλανήτη, αποτελεί πλέον παρελθόν, ότι ζούμε πλέον τα απόνερα της κρίσης, πριν από την οριστική ανάκαμψη, τότε ίσως θα πρέπει να αναθεωρήσετε τις απόψεις σας. Η παγκόσμια οικονομική κρίση όχι μόνον δεν πέρασε -τουλάχιστον γι’ αυτό εμείς στην Ελλάδα δεν τρέφουμε καθόλου ψευδαισθήσεις- απλά τελείωσε το πρώτο της ημίχρονο. Το δεύτερο ημίχρονο της κρίσης θα ξεκινήσει σύντομα, πάλι από την Αμερική, τη μητρόπολη του σύγχρονου καπιταλισμού, κι αυτή τη φορά θα είναι σαρωτική: ένα πραγματικό Μεγάλο Κραχ (Crash), που θα κάνει εκείνο του 1929 να φαντάζει “παιδική χαρά”!

Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει ο πολυγραφότατος Αμερικανός συγγραφέας Τhom Hartmann στις 320 σελίδες του νέου του βιβλίου με τίτλο The Crash of 2016: The Plot to Destroy America–and What We Can Do to Stop It (Το Κραχ του 2016: Η Συνωμοσία για την Καταστροφή της Αμερικής -και τι να κάνουμε για να τη σταματήσουμε), που έκανε τους Αμερικανούς πολίτες να χάσουν τον ύπνο τους. Ο συγγραφέας υποστηρίζει πως “σήμερα βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενός Τέταρτου Μεγάλου Κράχ και πολέμου στην ιστορία της Αμερικής”. Τα προηγούμενα τρία Μεγάλα Κραχ των ΗΠΑ (Κράχ του 1760 = Αμερικανική Επανάσταση 1774, Κραχ του 1856 = Εμφύλιος Πόλεμος 1861-63, Κραχ και Μεγάλη Ύφεση 1929-33 = Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος) συνέβαιναν κάθε 80 χρόνια περίπου, δηλαδή κάθε 3-4 γενιές, και είχαν ως αποτέλεσμα την οικονομική κατάρρευση, τη φρίκη και τον πόλεμο. Πλέον έχουν συμπληρωθεί τα 80 χρόνια από το τελευταίο Μεγάλο Κραχ (1929), κι αν αυτός ο μακάβριος κύκλος επιβεβαιωθεί τότε δεν θα έχουμε μόνον μια μεγάλη οικονομική κρίση και κατάρρευση αλλά και -το χειρότερο απ’ όλα- έναν νέο μεγάλο πόλεμο.

Η σημερινή Αμερική, υποστηρίζει ο Τhom Hartmann, είναι περισσότερο ευάλωτη από ποτέ -κι από την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης (1929-33) αλλά και του Εμφυλίου Πολέμου (1861-63)- διότι οι πυλώνες της Δημοκρατίας, οι οποίοι υποστήριζαν κάποτε μια ανθηρή Μεσαία Τάξη έχουν πλέον καταστραφεί. Και και χωρίς αυτούς τους πυλώνες, και με τη Μεσαία Τάξη της σε φθίνουσα πορεία, η Αμερική πλέον παραπαίει και βρίσκεται στα πρόθυρα ενός νέου Μεγάλου Κράχ.

Οι ΗΠΑ βρίσκονται στο μέσον μιας οικονομικής κατάρρευσης, που θα μπορούσε να κάνει τη Μεγάλη Ύφεση του 1929 να μοιάζει με παιδικό παιχνίδι. Στο βιβλίο του Το Κραχ του 2016 ο Thom Hartmann υποστηρίζει πως η γυαλιστερή βιτρίνα της άλλοτε πανίσχυρης Αμερικής θα διαλυθεί σύντομα και θα αποκαλύψει την πραγματική σήψη του πυρήνα της, καθώς η απληστία των μεγάλων εταιριών και η δύναμη των δισεκατομμυριούχων έχουν υποκαταστήσει τις δημοκρατικές δομές και τη δημοκρατική διακυβέρνηση.

Θα αποδειχθεί πως η αμερικανική Δημοκρατία έχει χειραγωγηθεί προκειμένου να εξασφαλιστεί η απληστία του 1% εις βάρος του υπολοίπου 99%, δηλαδή εις βάρος της κοινωνίας. Αυτό το σύστημα που είναι φτιαγμένο “από πλούσιους, για πλούσιους”, οδηγεί αποκλειστικά σε πολιτικές που ευνοούν τους έχοντες και κατέχοντες. Ο Hartmann περιγράφει πως αυτές οι καταστρεπτικές δυνάμεις του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού -που εμφυτεύτηκαν από τον Lewis Powell το 1971 και απέδωσαν καρπούς με τη νεοσυντηρητική «επανάσταση” του Ρέιγκαν- έχουν λεηλατήσει τον αμερικανικό λαό κατά την τελευταία δεκαετία, δημιουργώντας αποσταθεροποίηση στην κοινωνία και συνθήκες για την τροφοδότηση ενός νέου Μεγάλου Κραχ σαν αυτό που εμφανίζεται κάθε τέσσερις γενιές.

Banksters, οικονομικοί ολιγάρχες, κατευθυνόμενα Media και διεφθαρμένοι πολιτικοί, με κίνητρο μόνον το πρόσκαιρο κέρδος και την απληστία, βύθισαν αμερικανικό λαό -και όχι μόνον- στο οικονομικό χάος και την κοινωνική αστάθεια.


Αν και βρισκόμαστε ήδη στο μέσον αυτού που θα μπορούσε να μετατραπεί στην πιο καταστροφική οικονομική κατάρρευση στην αμερικανική ιστορία αναδύεται ταυτόχρονα κι ένας δρόμος προς τα εμπρός, ακριβώς όπως συνέβη και στα προηγούμενα Μεγάλα Κραχ των 1760s, 1856, και 1929.

Είναι πράγματι εντυπωσιακό αλλά κάθε φορά η Αμερική κατάφερνε εξέρχεται από αυτές τις κρίσεις μεγαλύτερη και ισχυρότερη. Ένας από τους ιδρυτές του Αμερικανικού Έθνους, ο σοφός Τόμας Τζέφερσον, που είχε παρακολουθήσει από κοντά τις φάσεις της Γαλλικής Επανάστασης, υποστήριζε πως οι περιοδικές κρίσεις και επαναστάσεις ήταν απαραίτητες για την Αμερική, αλλά και για κάθε δημοκρατική κοινωνία, διότι έτσι άνθιζε κι αναπτύσσονταν ταχύτερα.

Σύμφωνα με τον Τhom Hartmann οι τωρινές επιλογές των Αμερικανών πολιτών θα επαναπροσδιορίσουν όχι μόνον την πολιτική αλλά και την αμερικανική κουλτούρα. Αν ο αμερικανικός λαός κάνει την υπέρβαση και αγκαλιάσει το ηθικό κίνητρο αντί για το κίνητρο του κέρδους, τότε υπάρχει η πιθανότητα να οικοδομηθεί και πάλι ένα αμερικανικό οικονομικό μοντέλο που κάποτε θεωρούνταν πετυχημένο και αποτελούσε λαμπρό παράδειγμα και για τους υπόλοιπους λαούς του κόσμου.

Από αυτή την άποψη το βιβλίο Το Κράχ του 2016 δεν είναι ένας ακόμη “οδηγός επιβίωσης” για την μετά-Κραχ Αμερική, αλλά περισσότερο ένα εγερτήριο αφύπνισης ώστε οι πολίτες να δράσουν πριν να είναι αργά, προωθώντας κατάλληλες μεταρρυθμίσεις με γνώμονα το κοινό καλό, το συμφέρον των πολλών και όχι των λίγων.

Τέλος για το ελληνικό κοινό το βιβλίο αυτό παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον, όχι απλά επειδή έρχεται σύντομα μια ακόμη πιο χειρότερη οικονομική κρίση -άλλωστε “ο βρεμένος τη βροχή δεν τη φοβάται”- που ίσως θα μας στείλει για τα καλά στην Κόλαση, αλλά επειδή μας υπενθυμίζει πως θα πρέπει να αγωνιστούμε ακόμη περισσότερο ώστε ο άνθρωπος να είναι πάνω από τα κέρδη και όχι το αντίθετο.