Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Αναβολή πληρωμών τώρα!



Είμαι απολύτως σίγουρος πως η κυλιόμενη πτώχευση που βιώνουμε, είναι απείρως χειρότερη από οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να μας συμβεί, καθώς επίσης ότι, είναι προτιμότερο ένα οδυνηρό τέλος, από μία οδύνη δίχως τέλος – η εμπειρία της Ρωσίας και της Αργεντινής, όσον αφορά τη χρεοκοπία τους.


«Όταν οι Γερμανοί θέλουν να επιβληθούν σε ένα σκυλί τους, «εκπαιδεύοντας» το για να τους υπακούει, του δίνουν μεταξύ άλλων πολύ λίγη τροφή, τιμωρώντας το για τυχόν ανυπακοή του – είτε πραγματική, είτε ενδεχόμενη (προληπτικά). Το διατηρούν λοιπόν συνεχώς πεινασμένο, έως ότου υποταχθεί εντελώς – δείχνοντας του βέβαια πως υπάρχει τροφή, άρα ελπίδα και προοπτική να πάψει κάποτε να πεινάει, αλλά χωρίς να του επιτρέπουν να την αγγίζει μόνο του.

Κατ’ αναλογία, όταν κανείς διαπιστώνει πως οι δόσεις, με τις οποίες χρηματοδοτείται η Ελλάδα καθυστερούν πάντοτε, είναι συνεχώς λιγότερες από τις συμφωνηθείσες, ενώ απαιτούνται έναντι πολλαπλά ανταλλάγματα, εκτός από την πλήρη υποταγή των εκάστοτε κυβερνήσεων της χώρας καθώς επίσης των Πολιτών, με την αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους να μετατίθεται συνεχώς στο μέλλον, δεν μπορεί παρά να το συγκρίνει με το παράδειγμα του συμπαθούς κατοικίδιου – κατανοώντας έτσι πού οφείλεται η συλλογική αποχαύνωση που επικρατεί πλέον στην πατρίδα μας» (πηγή).


Το «μνημείο του αγνώστου πρόσφυγα» απέναντι από την Ακρόπολη

Με την έκθεση Documenta 14 που πραγματοποιείται στην Αθήνα από τις 8 Απριλίου έως τις 16 Ιουλίου, υπό τον τίτλο «Learning from Athens», όπου οι εργαζόμενοι ήδη καταγγέλλουν πως άλλαξαν εν μια νυκτί οι συμβάσεις τους και πως βιώνουν απαράδεκτες εργασιακές συνθήκες, τοποθετήθηκε ένα ανοιξιάτικο πρωινό του Απρίλη μια φυσικού μεγέθους μαρμάρινη προσφυγική σκηνή στον αρχαιολογικό χώρο στο λόφο Φιλοπάππου ή Μουσών, ακριβώς απέναντι από την Ακρόπολη!!!!




Η Καναδή «καλλιτέχνιδα» Ρεμπέκα Μπελμόρ πρότεινε την εγκατάσταση της μαρμάρινης σκηνής στον λόφο του Φιλοπάππου, δίπλα σε μονοπάτι που χάραξε ο Πικιώνης, ακριβώς απέναντι από τον Παρθενώνα και

Για ποιούς λόγους δεν πρέπει να δίνουμε χρήματα στους δίσκους της Εκκλησίας που προορίζονται για το Πατριαρχείο ή για ιεραποστολή.

Διαδώστε το.

Απρίλιος 13, 2017

Αυτά που θα διαβάσετε, έχουν σχέση με ειδήσεις παρόμοιες σαν αυτήν «Προκαλεί η Μητροπόλη Κέρκυρας με το ευχαριστήριο στους Ρόταρι», όπως και αυτήν Τακτική συνάντηση της Ομάδας Εργασίας «Εκκλησίες στην Ευρώπη» Ρώσο-Γερμανικού Φόρουμ, αλλά και αυτήν Ορθόδοξοι και Καθολικοί γιορτάζουν μαζί στην Κέρκυρα και αυτήν ΔΙΣ: Στηρίζει το όραμα της ενωμένης Ευρώπης και μύριες άλλες, οι παραπάνω άλλωστε είναι μοναχά των τελευταίων ημερών.

  • Πτώχυναν την Ελλάδα και τώρα εξαγοράζουν την Πίστη μας και τη γη μας· γιατί κι εμείς μάθαμε να σκεφτόμαστε με την τσέπη μας.
  • Ο λόγος που η ‘φιλανθρωπία’ έγινε βασική ενασχόληση και σλόγκαν των Μητροπολιτών.
  • Ο λόγος που ο οικουμενισμός και το υπόδουλο στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα καθεστώς δουλεύουν χέρι-χέρι.
  • Ο λόγος για τον οποίο τα χρήματά μας μπορούν κάλλιστα να καταλήξουν σε προτεσταντικές και παπικές ιεραποστολές.

Ο Διονύσιος Μακρής σε πρόσφατη συνάντηση, είπε:

« .. Και όσον αφορά το Σύνταγμα, γιατί δεν [το] επανέφεραν το ’52, μα κύριε Παλαιτσάκη ξεχνάμε ότι στις εμπορικές συμφωνίες με τις ΗΠΑ που υπέγραψε τότε το Ελληνικό Κράτος είχανε μέσα σε μία διάταξη συμπεριλάβει μία τροπολογία -μέσα στην εμπορική συμφωνία, στο εμπόριο- ότι η εκάστοτε Ελληνική κυβέρνηση να αφήνει ελεύθερο το πεδίο σε προτεσταντικές ομολογίες και τους παπικούς να αναπτύσσουν ιεραποστολική δράση στην Ελλάδα. Αυτό το είχαν υπογράψει και το είχαν

Ο ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ & ΟΙ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ ΕΥΝΟΥΧΟΙ

ΠΩΣ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ EΞΕYΤEΛΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ

Γράφει ο Ελευθέριος Αναστασιάδης
Μία βασική αλήθεια, που έχει γίνει κτήμα όλων μας από τα μαθητικά ακόμη χρόνια, είναι πως ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ένα υλικό ον που έχει ανάγκη από τροφή και υλικά αγαθά, αλλά πως έχει και μία πνευματική διάσταση. Αυτή η διάσταση του εκφράζεται μέσω της θρησκείας, της φιλοσοφίας, της ηθικής και των ανωτέρων συναισθημάτων.

Πράγματι, αυτή η διάσταση υφίσταται, αλλά μόνον μέχρι τις…εκλογές. Μόλις προκηρυχθεί αυτή διαδικασία, αυτή η ‘γιορτή της δημοκρατίας’, η πνευματική διάσταση του ανθρώπου αφανίζεται και οι πολίτες εξευτελίζονται, εκούσια ή ακούσια, στο έπακρο. «Τι εννοείς;», θα με ρωτήσετε. Είναι απλό: όλες οι εκλογικές εξαγγελίες και τα προγράμματα, όλη η εκλογική αντιπαράθεση, όλες οι κομματικές συζητήσεις, βασίζονται σχεδόν αποκλειστικά σε ένα ζήτημα: πόσα χρήματα θα υποσχεθούν οι πολιτικοί αρχηγοί ότι θα μπουν στην τσέπη των ψηφοφόρων.

Φιλοσοφίες ζωής, θρησκευτικά πιστεύω, ηθικές αξίες, όλα πάνε περίπατο. Όταν ο μικρο-συνταξιούχος, ο χαμηλόμισθος, ο μεροκαματιάρης θα ακούσει ότι στο τέλος του μήνα ο μισθός ή η σύνταξη του  θα διπλασιασθεί, πιστεύει κανείς ότι θα ενδιαφερθεί για το τι θα διδάσκονται τα παιδιά του δημοτικού στο μάθημα των θρησκευτικών; Νομίζει κανείς ότι θα ενδιαφερθεί εάν οι ομοφυλόφιλοι θα μπορούν να υιοθετούν παιδιά ή εάν οι μουσουλμάνοι μετανάστες θα μπορούν να ψηφίζουν κλπ; Όχι φυσικά, δεν θα ενδιαφερθεί γι’ αυτά τα ζητήματα, ενώ πράγματι τον ενδιέφεραν πριν τις εκλογές. Ποιος θα μπορέσει  να  πει  ΟΧΙ στις δελεαστικές προτάσεις των πολιτικών; 

Πόση ψυχική αντοχή χρειάζεται, πόση εσωτερική καλλιέργεια και ανώτερο ήθος είναι αναγκαία για να μπορέσει κάποιος να πει όχι σε εκείνη την πολιτική ΥΠΟΣΧΕΣΗ που τον διαβεβαιώνει ότι αύριο θα μπορεί να χαρίσει στο παιδάκι του το παιχνιδάκι που είδε στη βιτρίνα; Και στο κάτω -κάτω της γραφής γιατί να πει  ΟΧΙ; Τι αξίζει περισσότερο, το ΟΧΙ  ή  το παιδί του;

Και ξέρετε κάτι;

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

Όλα για την άμυνα



Τα τελευταία χρόνια είναι θέμα συζήτησης στην Ελλάδα η μη αντίδραση των Ελλήνων στο ξέσκισμα της ζωής τους και τη χώρας τους.

Η γενική εικόνα που υπάρχει για τους Έλληνες -εφτά χρόνια μετά την χρεοκοπία και μετά από τρία Μνημόνια- είναι ανθρώπων που αδιαφορούν και πάνε για καφέ.

Η όποια προσπάθεια για αντίδραση μοιάζει να σταμάτησε αμέσως μετά την ανατροπή του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος τον Ιούλιο του 2015.

Σαφώς, δεν μπορεί κάποιος να αναφερθεί σε όλους τους Έλληνες· αυτή είναι η γενική εικόνα.

Προφανώς, για κάποιους Έλληνες -όπως συμβαίνει πάντα- δεν υπάρχουν δυσκολίες σε αυτή την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα.

Κάποιοι την περνούν πάντα φίνα, πολλοί περισσότεροι δυσκολεύονται και πολλοί μετανάστευσαν ή ετοιμάζονται να μεταναστεύσουν.

Προσπαθώντας να εξηγήσω την «αδιαφορία» των Ελλήνων για αυτά που τους συμβαίνουν, σκέφτομαι πως οι Έλληνες ήταν προετοιμασμένοι.

Φονιάδες των λαών...

Το διεθνές δίκαιο δεν είναι άλλο παρά η νομική διατύπωση του συμφέροντος του ισχυρού. Και στην ιστορική φάση που ζούμε ο ισχυρός δεν είναι οι ΗΠΑ, αλλά το παγκοσμιοποιημένο, σιωνιστικό στην πλειοψηφία του, κεφάλαιο. ​

Ως εκ τούτου η μετανάστευση προστατεύεται ως κόρη οφθαλμού, ώστε να καταστεί δυνατή η μετάλλαξη του πληθυσμού της Ευρώπης για να γίνει πιο δεκτικός στην "μοίρα" του, δηλαδή την νέα δουλοπαροικία στις τράπεζες και κανείς ανά την υψήλιο δεν διανοείται να προσπαθήσει να την σταματήσει.

Ο Ευρωπαίος έχει μάθει σε δικαιώματα που ο μουσουλμάνος, ο Ινδός και ο Κινέζος ούτε διανοούνται. Όταν αυτοί λοιπόν θα γίνουν οι νεο-ευρωπαίοι, τότε θα αποδεχθούν ως θέσφατο ότι θα ανήκουν οι ζωές τους στις τράπεζες, αφού αυτό θα τους πουν οι θρησκευτικοί τους ταγοί ότι είναι το θέλημα του θεού.

Αν κανείς τολμήσει να στραφεί κατά της μετανάστευσης,