Ο πόλεμος δεν εμφανίζεται ως ξαφνικό γεγονός. Προηγείται πάντα μια
περίοδος γλωσσικής εξοικείωσης και κοινωνικής πειθάρχησης...
Ο πόλεμος δεν ξεκινά με την πραγματοποίηση του πρώτου βομβαρδισμού.
Αρχίζει όταν οι κοινωνίες εκπαιδεύονται να αποδέχονται το ιδεολογικό αφήγημα των
κυρίαρχων. Η έκφρασή τους : «τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι» δεν είναι προφητεία. Είναι εργαλείο. Δεν περιγράφει ένα ζοφερό μέλλον,
σκοπεύει να το καταστήσει αναπόδραστο, ερήμην κοινωνιών φοβισμένων και
εκπαιδευμένων να αντέχουν, αντί να συγκρούονται.
Αν υπάρχει κάτι πιο επικίνδυνο από το κράτος που προετοιμάζει τον
πόλεμο, είναι η κοινωνία που μαθαίνει να ζει μαζί του. Γιατί τότε ο
πόλεμος έχει ήδη γίνει κανονικότητα.
Και εκεί τελειώνουν τα άλλοθι. Για όλους...
Διαβάστε περισσότερα»
