1η Απρίλη 1955 : Μόνο μια τέτοια νεολαία θα μπορούσε να μη δειλιάσει μπροστά στον θάνατο

Στο νοερό βιβλίο φυλλομετρούμε τις χθεσινές και προχθεσινές σελίδες της ιστορίας μας. Βρίσκουμε κοινωνίες κλειστές, κάποτε σκληρές, κοινωνίες του αγρού και του ιδρώτα, κόσμους ηλιοκαμένους και σκοτεινούς. Ίσως, συλλογιζόμαστε, η αυστηρότητά τους να προφύλασσε τη συλλογική πορεία από ανατρεπτικές παρεκκλίσεις. Εκεί μέσα πάντως γεννήθηκαν και ανατράφηκαν τα πιο ατόφια λουλούδια, τα πιο σπάνια, τα πιο ξεχωριστά.

Γιατί κάποιες οικογένειες αυτής της “παλιομοδίτικης”, παραδοσιακής κοινωνίας μας, κάποιες αμόρφωτες από γράμματα και τόσο ψημένες στη ζωή, ήξεραν να κρίνουν ορθότερα τις αξίες της ζωής και έπλασαν ωραίες γενιές.

Διαβάστε περισσότερα»

Όταν πονάς πραγματικά για όσα έχασες, ξέρεις και να γιορτάζεις...

ΧΑΙΡΕ η Καιομένη και χαίρε η Χλωρή
Χαίρε η Αμεταμέλητη με το πρωραίο σπαθί
Χαίρε η που πατείς και τα σημάδια σβήνονται
Χαίρε η που ξυπνάς και τα θαύματα γίνονται
Χαίρε του παραδείσου των βυθών η Αγρία
Χαίρε της ερημίας των νήσων η Αγία
Χαίρε η Ονειροτόκος χαίρε η Πελαγινή
Χαίρε η Αγκυροφόρος και η Πενταστέρινη
Χαίρε με τα λυτά μαλλιά η χρυσίζοντας τον άνεμο
Χαίρε με την ωραία λαλιά η δαμάζοντας τον δαίμονα
Χαίρε που καταρτίζεις τα Μηναία των κήπων
Χαίρε που αρμόζεις τη ζώνη του Οφιούχου
Χαίρε η ακριβοσπάθιστη και σεμνή
Χαίρε η προφητικιά και δαιδαλική.

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ:  ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ - Δοξαστικόν

Amfipoli News

🔗Αν πράγματι είσαι Έλληνας, τότε βγάλε τον σκασμό και ξεκίνα να ματώνεις !

Τα αδέλφια μας της κάτω Ιταλίας στην πρώτη γραμμή του αγώνα, υπέρ βωμών και εστιών

Κράτος της Magna Graecia - Δύο Σικελιές

Fratelli di Grecia, fratelli di Sicilia e del cosiddetto sud anticamente chiamato Napolitania, siamo la culla della civiltà mediterranea, secoli di filosofia, cultura, coraggio. Le nostre imprese sono impresse nella storia degli uomini, abbiamo trasceso la materia e ci siamo consacrati al mito. Siamo popoli antichi bagnati dallo stesso mare. Sangue del nostro sangue, unitevi, uniamoci, le sfide del futuro del mondo modernista vorrebbero schiacciare le nostre identità ma noi uniti non lo permetteremo. Per la storia, per la gloria, per la libertà.

Αδέλφια της Ελλάδας, αδέλφια της Σικελίας και του λεγόμενου νότου που ονομαζόταν παλαιότερα Ναπολιτανία, είμαστε το λίκνο του μεσογειακού πολιτισμού, αιώνων φιλοσοφίας, πολιτισμού, θάρρους. Τα κατορθώματά μας έχουν αποτυπωθεί στην ιστορία των ανθρώπων, έχουμε υπερβεί την ύλη και έχουμε αφιερωθεί στον μύθο. Είμαστε αρχαίοι λαοί που βρέχονται από την ίδια θάλασσα.

Αίμα του αίματος μας, ενωθείτε, ας ενωθούμε, οι προκλήσεις του μέλλοντος του μοντερνιστικού κόσμου θα ήθελαν να συντρίψουν τις ταυτότητές μας, αλλά ενωμένοι δεν θα το επιτρέψουμε. Για την ιστορία, για τη δόξα, για την ελευθερία. {Τζίτζι Λίστα, 11/6/2023}

Αδέλφια της Ελλάδας, αδέλφια της Σικελίας, αδέλφια του Νότου, αυτή είναι μια ιστορική

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΤΕΛΙΚΑ;

Ποιος είσαι τελικά; Μια μεγάλη προσωπικότητα του παρελθόντος; Και αν ναι …τώρα ποιος είσαι; Και ενδιάμεσα από τότε μέχρι τώρα τι ήσουν; Πάλι δεν θα βρεις ικανοποιητική απάντηση για το ποιος είσαι, διότι περνάς από όλα, δοκιμάζεις τα πάντα και ζεις την διαφορετικότητα. Εσύ όμως εξακολουθείς να παραμένεις ίδιος, απλά αλλάζεις το όχημα σου (σάρκα) και μαζί με αυτό αλλάζει και το ζευγάρι των ματιών που βλέπεις τον κόσμο.

Άραγε πως θα σου φαινόταν κάθε φορά που θα πήγαινες να αλλάξεις ρούχα να θεωρούσες ότι ¨αλλάζεις¨ και εσύ ο ίδιος και με κάθε αλλαγή ενδυμασίας να αναρωτιόσουν στον καθρέπτη…¨ποιος είμαι;¨ Το ίδιο συμβαίνει όταν ψάχνουμε να βρούμε μέσα από το παρελθόν των προηγούμενων σάρκινων ενδυμάτων μας, ποιοι είμαστε!

Το μόνο σίγουρο είναι ότι είσαι πολύ παλιός. Ο χρόνος δεν σε έχει αγγίξει, δεν έχεις φύλο, ούτε ημερομηνία γέννησης, δεν έχεις συγκεκριμένο όνομα ούτε προκαθορισμένο σχήμα.

Κάποτε δεν είχες αυτή την απορία …«ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ», γιατί δεν σε απασχολούσε. Ήσουν συνδεδεμένος με ΟΛΑ, και ήσουν τα ΠΑΝΤΑ, δεν είχες ¨ΕΓΩ¨, οπότε δεν προέκυπτε καν το ερώτημα, …¨ποιός είμαι;¨. Αφού διαχωρίστηκες (εν μέρει) από την σύνδεση (όχι γιατί έκανες κάτι κακό ή στο επέβαλε κάποιος, αλλά από δική σου βούληση και για θεϊκούς λόγους), τότε προέκυψε το ¨εγώ¨, και από τότε γεννήθηκε και το μεγαλύτερο ερώτημα, το…¨ποιος είμαι;¨

Την απάντηση δεν χρειάζεται να την πάρεις, δεν την έχεις ανάγκη,

Πρώτος ένας Έλληνας τόλμησε να αντισταθεί... Δεν τον σταμάτησαν ούτε οι θ ρ ύ λ ο ι των θεών, ούτε οι β ρ ο ν τ έ ς, ούτε ο ουρανός με το απειλητικό του μούγκρισμα.

 

Ο Επίκουρος κάνει μία εντυπωσιακή είσοδο στο ποίημα του Λουκρήτιου “Περί της φύσεως των πραγμάτων” :


Ενώ η ανθρώπινη ζωή σερνόταν άθλια πάνω στη γη
μπροστά στα μάτια όλων, τσακισμένη από το βάρος
της θρησκείας που έδειχνε το πρόσωπό της πάνω από
τον ουρανό με όψη φριχτή και απειλούσε τους θνητούς,
τότε, πρώτος ένας Έλληνας τόλμησε να της αντισταθεί.

Δεν τον σταμάτησαν ούτε οι θρύλοι των θεών,ούτε οι βροντές,
ούτε ο ουρανός με το απειλητικό του μούγκρισμα.

Αντίθετα, δυνάμωσαν το θάρρος της ψυχής του,
ώστε να επιθυμήσει να παραβιάσει, πρώτος αυτός,
κλειδαριές από τις θύρες της φύσης.

Έτσι η ζωντανή δύναμη του πνεύματός του νίκησε...
και προχώρησε μακριά, πέρα από τα φλεγόμενα τείχη
του ουρανού, και με το πνεύμα και τη σκέψη διέσχισε
το απέραντο σύμπαν.

Από εκεί επέστρεψε νικητής, για να μας πει τι μπορεί
να γεννηθεί, τι δεν μπορεί, τέλος, ...με ποιον τρόπο
καθορίζεται η δύναμη στο καθετί και τα ακλόνητα όριά του.

Έτσι, η θρησκεία, με τη σειρά της, ποδοπατημένη συντρίβεται,
κι εμάς η νίκη μας ανεβάζει στον ουρανό.

Γραμμένο στην Ρώμη την εποχή των εμφυλίων πολέμων του 1ου αιώνα, το έργο αυτό αποτελεί το πιο πρώιμο, πλήρως σωζόμενο επικό ποίημα που γράφτηκε στα λατινικά (επικό με την έννοια ότι ο Λουκρήτιος κάνει χρήση του εξάμετρου στίχου). Άσκησε τεράστια επιρροή, ήδη από την αρχαιότητα, όχι μόνο εξαιτίας της υψηλής ποιητικής του τέχνης, αλλά και για το πώς ενσωματώνει τα διδάγματα της επικούρειας φιλοσοφίας.

🇬🇷

Nεαρή Ελληνίδα στην Κρήτη παρελαύνει με το παιδάκι της στην αγκαλιά,
φορώντας παραδοσιακή ενδυμασία! Ζήτω η Ελλάδα! 28 Οκτωβρίου 2022

Αγαπούσαν την πατρίδα τους

Αγαπούσαν την πατρίδα τους, την φυλή της πατρίδας τους. «Να σώσουμε την φυλή!». Ήταν αυτός ο... 'ρατσισμός' της αγάπης και της πατρικότητας που γινόταν δικός μας. Μην νομίζεις ότι δεν γνώριζαν, τι τους περίμενε, μην το πιστεύεις. Η ανθρώπινη όμως, σάρκα της χώρας, αυτή η σπορά Ανθρώπων που μεγάλωσε στην γη της πατρίδας και η οποία είναι η ίδια η πατρίδα, έπρεπε να διατηρηθεί. Αυτός ήταν ο πατριωτισμός τους.

Είναι η εποχή που είναι αναγκαίο, ιδιαίτερα ετούτα τα χρόνια, να θυμόμαστε να τιμούμε και να διατηρούμε. Το πράξαμε; Σήμερα μας κτυπούν, είμαστε φυλακισμένοι, είμαστε ένα τίποτα. Κάναμε, όμως κάποτε, αυτό το οποίο προσπαθώ να σου θυμίσω. Άν το εξηγήσουμε υπομονετικά στα παιδιά μας, μη νομίζεις ότι δεν θα καταλάβουν...

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Είναι γνωστή στους ιστορικούς η ευσέβεια του Αλεξάνδρου σε όλη τη διάρκεια της περιπετειώδους ζωής του. Τιμούσε, ιδιαιτέρως, τους θεούς, σεβόταν πάντοτε τις επιταγές τους, όπως αυτές εκφράζονταν από το ιερατείο των ναών τους και εμπιστευόταν την τύχη και την ζωή του στην βούλησή τους, όπως αποδεικνύεται, άλλωστε, από την ενεργητική του συμμετοχή σε όλες τις πολεμικές επιχειρήσεις του μακεδονικού στρατού και τα τραύματα που έφερε στο σώμα του, απόρροια της εμπλοκής του στην πρώτη γραμμή της μάχης.

Για πάνω από μια δεκαετία ο Αλέξανδρος πολέμησε στις πρώτες γραμμές του μακεδονικού στρατού. Προσωπικά, διείσδυσε, τουλάχιστον τρεις φορές, στις πυκνές τάξεις ιππέων, που συγκαταλέγονταν μεταξύ των κορυφαίων του κόσμου. Στην μάχη του Γρανικού έγινε στόχος ιππέων εκ των εκλεκτότερων του περσικού στρατεύματος και επέζησε. Στην Ισσό ηγήθηκε της επέλασης του μακεδονικού ιππικού εναντίον των περσικών θέσεων. Ήταν ο πρώτος που σκαρφάλωσε στην Άορνο Πέτρα και ο πρώτος που ανέβηκε στα τείχη της πόλης των Μαλλών. Δεν αποτελεί έκπληξη το ότι τραυματίστηκε σε μάχη οκτώ φορές.

Δεν εντυπωσιάζει, λοιπόν, το γεγονός πως, σε διπλωματικό επίπεδο, την πρώτη θέση στις ακροάσεις είχαν οι πρέσβεις που εκπροσωπούσαν ναούς και μεταξύ αυτών, πρώτοι μεταξύ των πρώτων οι πρέσβεις των Ηλείων. Η Ηλεία, καθώς φαίνεται, αντιπροσώπευε για τον Αλέξανδρο το πολιτικό εκείνο κέντρο, που με μοχλό τον ιερό θεσμό των Ολυμπιακών αγώνων, ενέπνεε ανάλογο σεβασμό στο σύνολο των Ελλήνων, την υποστήριξη των οποίων θεωρούσε, ως εκ των ων ουκ άνευ στην πορεία προς την παγκόσμια κυριαρχία.

Στο ακόλουθο απόσπασμα από το βιβλίο «Αλέξανδρος, η αμφισημία του μεγαλείου» του Γκυ Μακλήν Ρότζερς (Guy MacLean Rogers), περιγράφεται η τελευταία πρεσβεία των Ηλείων προς αυτόν, καθώς και το τελευταίο ύψιστης πολιτικής σημασίας διάταγμά του, το οποίο ανακοινώνεται στους Έλληνες στη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων.

ΤΟΞΟ ΜΝΗΣΤΗΡΟΦΟΝΙΆΣ: AΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΣΤΟΝ ΕΓΓΟΝΟ ΤΟΥ, ΕΥΡΥΤΟ. ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΥΡΥΤΟ, ΣΤΟΝ ΑΡΓΟΝΑΥΤΗ ΥΙΟ ΤΟΥ, ΙΦΙΤΟ. ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΦΙΤΟ ΩΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΔΩΡΟΥ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ, ΣΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ ΚΑΙ Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ... ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ!

ΤΟ Τόξο αντιπροσωπεύει ένα Ον ολοκληρωμένο. Μαζί με το βέλος συμβολίζουν, εκτός από την ευστοχία τού Νοῦ, και την Δύναμη τής ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ. Το τράβηγμα τού τόξου είναι η Ανδρεία και η γονιμοποιός δύναμη, δηλαδή η Δημιουργική Δύναμη. Εκείνος που θα σταθεί ικανός να τεντώσει την χορδή και να τοξεύσει σωστά, είναι ο μόνος που βρίσκεται στο κέντρο του εαυτού του. Συνεπώς οι μνηστήρες είναι αδύνατον να πετύχουν το τέντωμά του μέσα στον ξεπεσμό τους, γιατί είναι μακριά και ξένοι με τον εαυτό τους.

Το βέλος, η λόγχη και το ξίφος είναι ΗΛΙΑΚΑ σύμβολα και αναπαριστούν τις ΗΛΙΑΚΕΣ ΑΚΤΙΝΕΣ. Είναι τα βέλη τού ΑΠΟΛΛΩΝΑ και είναι Γονιμοποιές και Ευεργετητικές Ακτίνες, αλλά μπορούν να γίνουν και καυστικές και επιβλαβείς. Αυτό που περιμένει τούς μνηστήρες είναι αυτή η πλευρά τους. Ο όλεθρος.

Δεν είναι τυχαίο που η συγκεκριμένη ημέρα τής Μνηστηροφονίας, είναι αφιερωμένη σε μιά γιορτή τού Απόλλωνα. Είναι ο ίδιος ο θεός τού ΦΩΤΟΣ που έρχεται να διαλύσει το Σκοτάδι που έφεραν στον Νησί οι Μνηστήρες, με τον αντινοητικό τους χαρακτήρα και την άδεια, αναξιοπρεπή και παρασιτική ζωή τους.

Ο αριθμός 12 είναι οι 12 Ηλιακοί μήνες και τα 12 ζώδια και το γεγονός ότι πρέπει το βέλος να περάσει από ΟΛΑ τα πελέκια, δείχνει την ανάγκη γιά τον ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ των διαφορετικών αυτών επιπέδων.

● ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΡΜΟΝΙΑΣ, ΜΟΝΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΜΕ.

Η ευστοχία του, δείχνει την ανωτερότητά του αλλά και τον καθιστά αυτοδικαίως άξιο σύντροφο της Πηνελόπης, εφόσον μόνο αυτός πέρασε την δοκιμασία που εκείνη έχει ορίσει. Έτσι επαναδιεκδικεί και ξανακερδίζει την θέση του, πλάι της.

Ο Οδυσσέας στριφογύρισε το τόξο στα χέρια του, με άνεση τεντώνει την χορδή και αυτή ''κελάηδησε καλά σαν ΧΕΛΙΔΟΝΙ'' {''χελιδόνι εἰκέλη αὐδήν'  - Ομήρου Οδύσσεια ραψ. φ, στ. 411}

Αναστατώθηκαν οι μνηστήρες και φοβήθηκαν, μετά από ΠΟΛΥΧΡΟΝΗ ΕΓΩΙΣΤΙΚΗ ΥΠΕΡΟΧΗ εν τη απουσία όμως ΠΑΝΤΑ τού Οδυσσέα. Ένοιωθαν υπεροχή διότι ΝΟΜΙΖΑΝ πως ΔΕΝ υπήρχε αντίπαλος...

ΤΩΡΑ ;

Και πάνω στην ώρα ακούστηκε βαριά Βροντή, Σημάδι Τού Δία!🌿⚡️. Ο Βασιλιάς τής Ιθάκης με σιγουριά στόχευσε και έριξε το Βέλος που πέρασε με μιας ΟΛΟΥΣ τους πελέκεις.

Ο Εύρυτος, πατέρας τού Ιφίτου (=Αργοναύτης), ήταν ένας από τούς πιο ονομαστούς τοξότες τής εποχής του. Μάλιστα λέγεται ότι ο ίδιος ο Απόλλωνας τού είχε διδάξει την τέχνη τής τοξοβολίας. Το Τόξο είναι Θεϊκό Δώρο, αφού είναι Δώρο τού ΤΟΞΟΒΕΛΕΜΝΟΥ Απόλλωνα!🌿☀️

Αν πράγματι είσαι Έλληνας, τότε βγάλε τον σκασμό και ξεκίνα να ματώνεις

Αφορμή για να γραφτούν οι παρακάτω σκέψεις μου στο περιοδικό Νόημα που κυκλοφορεί, με τον αρχικό τίτλο "Βγάλε τον σκασμό και ξεκίνα να ματώνεις", στάθηκε ένα πράγμα: η ανάγκη που προέκυψε τα τελευταία χρόνια να δηλωθεί και να ξεκαθαριστεί, από ένα σύνολο Ελλήνων, αν είναι ακόμη δούλοι-ραγιάδες-Ρωμιοί ή Έλληνες. Πόσο ακίνδυνη είναι μια τέτοια δήλωση; Ας ξεκινήσει ο ...πόνος.

Οκτώβριος 2018

«Είναι μεγάλη ιστορία να πιαστώ να σε πείσω ότι οι Νεοέλληνες από τους αρ­χαίους έχουμε μόνο το τομάρι που κρέμεται στο τσιγκέλι του σφαγέα -θέλει κό­τσια το πράμα. Θέλει καιρό και κόπο. Θέλει σκύψιμο μέσα μας και σκάψιμο βαθύ. Και κυρίως αυτό: θέλει το μεγάλο πόνο».   Λιαντίνης

Τα τελευταία χρόνια όπου ακούω να ξεστομίζονται με περισσή ξιπασιά δηλώσεις όπως «Εί­μαι Έλληνας εγώ και όχι ραγιάς» ή «Τιμώ τους προγόνους μου και τα πά­τρια», συνήθως στρίβω πλέον και αλλάζω δρόμο. Δυστυχώς, το αντάμωμά μου με συνανθρώπους που αυτοαποκαλούνται με τόση ευκολία «Έλληνες» και θεωρούν πως έχουν αποβάλλει κάθε ψήγμα ραγιάδικης μόρφωσης και συμπεριφοράς, μου προκαλεί πλήρη αποστροφή. Αν οι λέξεις είχαν χρώμα, οι παραπάνω δηλώσεις θα χρωματίζονταν από τις πενήντα αποχρώσεις του καφέ που περιέχονται σε κάθε τίμιο αποχετευτικό σύστημα! Δεν το κρύβω, βέβαια, πως κατά καιρούς αυτές οι δηλώσεις μου έχουν προσφέρει στιγμές άφθονου γέλιου, όποτε εκ των προτέρων, για να είμαι δίκαιη, θα πρέπει να πω ευχαριστώ γι’ αυτές τις μικρές στιγμές απόλαυσης!

Τι είναι όμως η Ελλάδα και τι το Ελληνικό; Για να το ξεκαθαρίσουμε εξαρχής: σαφώς και δεν είμαι εγώ αυτή που θα καθορίσει με την απάντησή της την ορθή χρήση και σημασία αυτών των όρων. Αν πάλι τελικά θελήσου­με να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό, μπορεί να γράψουμε ένα άρθρο ή ένα δοκίμιο ή ένα τόμο ή μια εγκυκλοπαίδεια ή και να αφιερώσουμε όλο μας τον βίο σε συγγράμματα περί του τι είναι και τι δεν είναι Ελληνικό. Θα έχουμε όμως πλησιάσει την Ελλάδα μιλώντας και γράφοντας γι’ αυτήν; Όχι. Και αυ­τό γιατί η ρήση του Ηρακλείτου, «Αυτό για το οποίο μιλάς πολύ είναι συνή­θως αυτό που σου διαφεύγει» θα μας χτυπήσει σαν κεραμίδα κατακούτελα και θα μας θυμίσει το ανόητο της φλυαρίας μας. Θα μας υποδείξει το κενό στη δήλωση «Είμαι Έλληνας» και θα ίσως κάποιους από εμάς να μας κάνει να ντραπούμε. Ο δρόμος, λοιπόν, ο Ελληνικός αποτελεί μακρά και δύσκολη πορεία. Πο­ρεία προς τον θάνατο και την επαναγέννηση.

«Θέλει κότσια το πράμα», μας λέει ο Λιαντίνης.

Ο δρόμος ο Ελληνικός είναι σπαραγμός και δάκρυ. Είναι πρόωρος αποχωρισμός από τη μάνα.

Για τη σημερινή ημέρα

«Σήμερα για να είναι κανένας στο ύψος της Ελλάδας, δεν μπορεί νάναι έξω από το φοβερό κύκλο της φωτιάς, που καίγει την καρδιά της. Σήμερα είναι κανένας Έλληνας ή παλιάνθρωπος. Δυστυχώς δεν υπάρχει μέση κατάσταση.

Παλιάνθρωπος δε δεν είναι μόνο όποιος έχει την αθλιότητα στις σημερινές περιστάσεις να φλυαρεί αστόχαστα, να μαζεύει τα λεφτά του, να κάνει κριτική, ή να σκορπίζει γύρω τα σταγονίδια της ανανδρίας του σα μικρόβια αμφιβολίας και απιστίας. Υπάρχει ενεργητική παλιανθρωπιά, υπάρχει και παθητική παλιανθρωπιά.

Παλιάνθρωπος είναι και εκείνος που ζει στην Ελλάδα, προστατεύεται η ύπαρξή του από την Ελλάδα και δεν προσφέρει τίποτα για την Ελλάδα, που πολεμά τον υπέρ πάντων αγώνα της.

Γιατί στόνομα του λαού αυτού μιλάμε, όσοι κάνουμε ιδέες. Αλλά και γιατί όλοι μας, σοφοί και άσοφοι, φτωχοί και πλούσιοι, αστοί και καλλιτέχνες και διανοούμενοι, αυτή τη στιγμή, ότι έχουμε και θεωρούμε για δικό μας, για χαρά και για δικαίωση της ζωής μας, τη σοφία μας, την οικογένειά μας, το ταλέντο μας, την περιουσία μας, την υγεία μας, τον έρωτά μας, την ασφάλειά μας, τη λευτεριά μας και την αξιοπρέπειά μας, όλα, τάχουμε ακόμα δικά μας και τα χαιρόμαστε μόνο και μόνο, γιατί ο Ελληνικός λαός είναι τέτοιος που τον είδαμε να είναι, πολεμά έτσι που τον είδαμε να πολεμά, είναι υπέροχος όσο κανένας μας δεν ήξερε πόσο είναι υπέροχος. Χρειαζότανε μια τέτοια ηφαιστειακή έκρηξη για να γνωρίσουμε το λαό μας.»

Στρατής Μυριβήλης, την εποχή του Βόρειο Ηπειρωτικού έπους των ΕΛΛΗΝΩΝ προγόνων μας, τον Ιανουάριο του 1941, ως πολεμικός ανταποκριτής στην εφημερίδα Ακρόπολη. Τότε που δεν κιότεψαν απέναντι στις πανίσχυρες φασιστικές δυνάμεις του ανίκητου μέχρι εκείνη τη στιγμή «Άξονα».

Σαν σήμερα, οι αποικιοκράτες ολετήρες, μας σ τ έ ρ η σ α ν το αναυθαίρετο δικαίωμα να δημιουργήσουμε το δικό μας Κυρίαρχο κράτος, εκτελώντας τον μοναδικό Ηγέτη που γέννησε το Έθνος μας στη νεότερη ιστορία του.

Με το Ιουλιανό ημερολόγιο, ήταν το ξημέρωμα της Κυριακής 27ης Σεπτεμβρίου 1831. Στο Λονδίνο και το Βατικανό, το ημερολόγιο εκείνη την αποφράδα ημέρα έδειχνε 9 Οκτωβρίου 1831.

•  Τις 11 Φεβρουαρίου του 1776, γεννήθηκε στην Κέρκυρα ο μοναδικός Κυβερνήτης του Ελληνικού Έθνους ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Δείτε το επικό ντοκιμαντέρ για τη ζωή και το έργο του:

• Σαν σήμερα η Στοά του Λονδίνου, τα Τέκνα της και οι Ρότσιλντ δολοφόνησαν στο Ναύπλιο τον Ιωάννη Καποδίστρια
• Ο Καποδίστριας οικοδομεί κράτος. Η δολοφονία του έφερε την ξενοκρατία. Πολιτική Όπως οι Έλληνες κατανοούν την Πολιτική δ ε ν υπήρξε και δ ε ν υπάρχει μέχρι σήμερα.
• Πώς θα αντιμετώπιζε ο Καποδίστριας και το σημερινό "οικονομικό" μας πρόβλημα;
• «Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης»

ΓΙΑ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΜΙΛΑΝΕ Μ Ο Ν Ο Ν Α Υ Τ Ο Ι ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΠΕΒΑΛΛΑΝ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕ Β Ι Α ΚΑΙ Α Ι Μ Α

 ΚΑΙ ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΝΕ;

ΓΙΑΤΙ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΟΤΙ ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΟΣΟΝΟΥΠΩ
Η ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ  Ε Π Α Ν Ε Ρ Χ Ε Τ Α Ι  Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ. 

ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ.

ΦΕΥΓΕΙ Ο ΡΩΜΙΟΣ ΚΑΙ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΕΛ-ΛΗΝ... ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΠΕΤΑ ΤΡΕΜΟΥΝ.

NIKOLAOS ANAXIMANDROS GEORGIADIS

ΘΥΜΗΣΟΥ... ΦΕΡΣΟΥ ΩΣ ΕΛΛΗΝ... Ο καιρός περνάει και το σκοτάδι σε κερδίζει επειδή εξακολουθείς να αποδέχεσαι την κυριαρχία του μέσα σου

  Η θεραπεία απέναντι σε αυτό που προσπαθεί να κάνει ο εχθρός είναι η χρήση της ελευθερίας, των δικαιωμάτων, της κριτικής σκέψης και αυτών που προσπαθεί τώρα να αφαιρέσει. Τι έχει προσπαθήσει ο εχθρός να αφαιρέσει περισσότερο απ' όλα;

Την πνευματική δύναμη και την ικανότητα της ανθρώπινης πνευματικότητας. Αυτή είναι η μεγαλύτερη πληγή και το μεγαλύτερο πρόβλημά του και ΕΚΕΙ χρειάζεται να ΕΡΕΥΝΗΣΟΥΝ και να ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΟΥΝ όλοι οι Άνθρωποι που θέλουν να είναι μέρος του μελλοντικού κόσμου των Θεών.

  Οι... "διαθήκες" είναι μια συλλογή ψευδών αφηγήσεων που διακινούνται από μια μαυροφορεμένη κάστα ανιστόρητων και κλεψίτυπων ΕΠΗΡΕΑΣΤΩΝ της κοινής γνώμης ώστε να καθυποτάξουν τους Ανθρώπους στην κυριαρχία τους με εθελοντική προσκόλληση. Στην πραγματικότητα είναι η γένεση της σύγχρονης πολιτικής.

Οι πολιτικοί ταγοί έχουν απλώς ΔΙΑΤΑΓΕΣ να μοιράζονται την κυριαρχία με τους θρησκευτικούς ινστρούχτορες γιατί , όσο περισσότερο επηρεάζεις , τόσο πιο ε ύ κ ο λ α   δ ι χ ά ζ ε ι ς  και  ε λ έ γ χ ε ι ς.

Δεν νοείται Ελ-λην-άνθρωπος, μυημένος στα ιερά και τα όσια της μοναδικής Φυλής επάνω στη Γαία Δήμητρα-Άρτεμη, να αφήνει την κοσμοθέασή του να επηρεάζεται από αποστατικά ιερατεία και Σολομωνικές τελετουργίες που με δόλο και παρεμβαίνοντας την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ, μας έφτασαν μέχρις εδώ καταχωνιάζοντας στη ΛΗΘΗ τα Δελφικά προτάγματα της Ζωής και της Δημιουργίας, όπως αυτές ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να υφίστανται  φυσικά και αμετάκλητα.


 Οι υποτιθέμενοι ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ αυτού του κόσμου και φυσικοί του διαμορφωτές, όφειλαν στις επόμενες γενιές να ΤΙΜΟΥΝ το ότι οι Πρόγονοί τους ήταν

Έπρεπε να διδάσκονται στα σχολεία των εξουσιαστών που ... "εκπαιδεύουν", αιώνες τώρα, με σκοπό την αποδόμηση της ίδιας της Δημιουργίας ... Του ίδιου του Ελλην-ανθρώπου!

Η ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ (ΛΟΓΙΚΗ, ΟΠΟΥ ΛΟΓΟΣ=ΝΟΥΣ). ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΙΑΤΡΙΚΏΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ ΟΠΩΣ :

ΚΑΡΔΙΟ-ΛΟΓΙΚΟ, ΚΑΡΔΙΟ-ΛΟΓΙΑ
ΨΥΧΟ-ΛΟΓΙΚΟ, ΨΥΧΟ-ΛΟΓΊΑ
ΕΝΔΟΚΡΙΝΟ-ΛΟΓΙΚΟ, ΕΝΔΟΚΡΙΝΟ-ΛΟΓΙΑ
ΟΦΘΑΛΜΟ-ΛΟΓΙΚΟ, ΟΦΘΑΛΜΟ-ΛΟΓΙΑ
ΝΕΥΡΟ-ΛΟΓΙΚΟ, ΝΕΥΡΟ-ΛΟΓΙΑ
ΝΕΦΡΟ-ΛΟΓΙΚΟ, ΝΕΦΡΟ-ΛΟΓΙΑ
ΠΑΘΟ-ΛΟΓΙΚΟ, ΠΑΘΟ-ΛΟΓΙΑ
ΠΝΕΥΜΟΝΟ-ΛΟΓΙΚΟ, ΠΝΕΥΜΟΝΟ-ΛΟΓΙΑ.....

ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΗ ΔΙΕΡΓΑΣΙΑ ΟΤΙ Η ΛΟΓΙΚΗ ΕΝΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΟΛΑ - ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΥΓΕΙΑ ...

ΠΩΣ ΛΟΙΠΟΝ ΣΗΜΕΡΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΔΙΧΩΣ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ; ΠΩΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΔΗΘΕΝ "ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ";

ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΟΓΙΚΗ, ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΗΘΙΚΗ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΟΣ; ΠΟΣΗ ΛΟΓΙΚΗ ΕΧΟΥΝ ΑΡΑΓΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΒΙΩΝΟΥΜΕ;

ΠΟΣΗ ΛΟΓΙΚΗ ΕΧΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΥΠΟΦΕΡΕΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΑΡΚΕΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΧΑΡΤΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΖΕΙΝ; ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΑΛΙΟΧΑΡΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΞΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ;

ΟΧΙ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΔΕΧΤΗΚΑΜΕ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ ... ΓΙΑΤΙ ;;

ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΧΤΗΚΑΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΚΗ ... ΧΩΡΙΣ ΑΞΙΕΣ ...
ΑΡΑΓΕ ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΊΖΕΙ ΑΥΤΗ Η ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΠΟΙΟΥΜΑΣΤΕ;

Υποφέρουν σιωπηλά, γιατί οι πολεμιστές φέρουν το βάρος του κόσμου

Το καθήκον του να είσαι αληθινός πολεμιστής είναι τρομακτικό για όσους αποδέχονται το εγχείρημα χωρίς να κατανοήσουν ή να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος του... Πρέπει να αποδεχτείτε την αληθινή σας φύση ή να καταστραφείτε από αυτήν...

Οι φωνές και οι παρεμβάσεις των άλλων γύρω του, μπορεί να είναι παρηγορητικές  αλλά

Το Δελφικό όραμα Άγγελου και Εύας Σικελιανού

Άγγελος & Εύα Πάλμερ-Σικελιανού

Με την εσωτερική Ελληνική φλόγα του, την άσβεστη κινητήρια δύναμη της ποίησής του, έγινε ολόκληρος μια δάδα που φώτιζε τα σκοτάδια που έχουν πέσει πάνω μας…

«Δαυλός της Ιστορίας Σου, έκραξα, είμαι,
και να, ας καεί σα δάδα το έρμο μου κουφάρι,
καταβολάδα του Εμπυραίου, με την δάδα τούτην,
ορθός πορεύοντας ως με την ύστερη ώρα,
όλες να φέξουν τέλος, τις γωνιές της Οικουμένης
ν’ ανοίξω δρόμο στην ψυχή, στο πνέμμα, στο κορμί Σου, Ελλάδα!»

Στίχοι από το «Πνευματικό Εμβατήριο» του Άγγελου Σικελιανού

Ο Άγγελος Σικελιανός (1884-1951) έγραψε το «Πνευματικό Εμβατήριο» το 1945, όταν η Ελλάδα από τη μια προσπαθούσε να συνέλθει από την αγιάτρευτη πληγή που είχε ανοίξει στα πλευρά της η τριπλή Κατοχή από Ιταλούς, Γερμανούς και Βουλγάρους και, από την άλλη, προετοιμαζόταν ολοταχώς να κακοφορμίσει το πολεμικό τραύμα με την καλπάζουσα νόσο της εμφύλιας σύρραξης. Ο ποιητής προσπαθούσε να δείξει προς μια κατεύθυνση αληθινής εθνικής ενότητας και κοινωνικής ανάταξης, αλλά, ως συνήθως, ελάχιστοι διαμορφωτές των πολιτικών εξελίξεων έδωσαν σημασία στο μήνυμά του.

Ο Σικελιανός, με την εσωτερική ελληνική φλόγα του, την άσβεστη κινητήρια δύναμη της ποίησής του, έγινε ολόκληρος μια δάδα που φώτιζε τα σκοτάδια που έχουν πέσει πάνω μας στους άχαρους αιώνες της συλλογικής υποδούλωσής μας. Σκλαβωμένοι ήμασταν και παραμένουμε σε τρόπους που δεν μας ταιριάζουν, σε σκέψεις ξένες προς εμάς, σε ιδανικά που φορέθηκαν άγαρμπα στις σάρκες μας και τα νιώθουμε σαν αλυσίδες.

Ο δημιουργός του συγκλονιστικού ποιήματος «Πνευματικό Εμβατήριο» (που αξίζει να διαβάσετε, αλλά

'Ήταν 1η Απριλίου

 Ήταν πρώτη Απριλίου της ΕΟΚΑ η αρχή, που ακούστηκε στη Κύπρο η φωνή του ΔΙΓΕΝΗ.  Και στον ήχο της φωνής του έτρεξε η λεβεντιά, για ν' αρχίσουνε τη δράση εις της Κύπρου τα βουνά. Μούσκος, Δράκος , Αυξεντίου, Μάτσης και Καραολής δώσανε με τόσους άλλους τη νεάνική ζωή. Μα απ όλους τους λεβέντες πιο τρανός πιο δυνατός, ήτανε ο Αυξεντίου της ΕΟΚΑ υπαρχηγός.  Δεν μπορει κανένας τόπος να μην ελευθερωθεί όταν κάθε παλληκάρι τρέχει να θυσιαστεί. Με το αίμα των ηρώων και με γράμματα χρυσά, έχουν γράψει στις σελίδες την γλυκιά μας ΕΝΩΣΗ και ΛΕΥΤΕΡΙΑ.

ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ ΤΟ ΚΡΑΣΙ

Διακόσια χρόνια πέρασαν από τότε που η ιστορία κάλεσε μια γενιά απλών καθημερινών ανθρώπων να βάλουν στα χείλη το ποτήρι με το κρασί των αθανάτων και να γίνουν ήρωες. Από τότε που το αδιανόητο περασμένων δεκαετιών άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά. Το 1821 είχε έρθει η ώρα της λευτεριάς. Και τίποτα δεν είναι πιο δυνατό από μια ιδέα της οποίας η ώρα έχει φτάσει. Διακόσια χρόνια πριν έγινε η αρχή.

Σχεδόν εκατό χρόνια αργότερα ήταν η ώρα για κάποιους άλλους απλούς καθημερινούς ανθρώπους να γευτούν το κρασί των αθανάτων και να γραφτούν στην ιστορία. Είχε φτάσει η ώρα η Μεγάλη Ιδέα να μεταμορφωθεί από ιδέα και πόθος σε πραγματικότητα. Η ώρα να γίνει για άλλη μια φορά ρεαλισμός το αδιανόητο περασμένων δεκαετιών. Η ώρα που φτάσαμε μια ανάσα από τον τελικό στόχο. Μα ίσως τρέχαμε πολύ πιο γρήγορα από όσο έπρεπε. Καμία από τις δύο ηρωικές γενιές δε θα τα κατάφερνε εάν οι προηγούμενες από αυτές γενιές, που ζούσαν στην εποχή του αδιανόητου, δεν ήταν αποφασισμένες να περάσουν το ποτήρι με το κρασί η μία στην άλλη χέρι χέρι με υπομονή προσέχοντας να μη χυθεί σταγόνα.

Σήμερα, διακόσια χρόνια από την αρχή της επανάστασης και εκατό από την παρ’ ολίγον ολοκλήρωση της το ποτήρι είναι μισοάδειο. Η προηγούμενη γενιά ήταν απρόσεχτη. Στραβοπάτησε και έχυσε το κρασί.

Στην εποχή του αδιανόητου που ζούμε το μισοάδειο ποτήρι μοιάζει με καταδίκη. Η δική μας γενιά λοιπόν γεννήθηκε με ένα σκοπό. Να βρει την πηγή του κρασιού των αθανάτων και να ξαναγεμίσει

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ