Η βασίλισσα δεν έστειλε ένα πλοίο για να σώσει τον τσάρο ...

Θυμήθηκα στα απομνημονεύματα του Gore Vidal στο "Palimpsest", όταν γνώρισε τους Windsors:

«Μου άρεσε η Γουόλις. Είχε μία γοητεία. Όσο για το δούκα, ήμουν ευαίσθητος όσον αφορά τις "γοητείες" της  γεννημένης οπής ... Ο Ντέιβιντ, όπως τον αποκαλούσε η Γουόλις, είχε πάντα κάτι τέτοιο που ήταν πολύ ανόητο όταν μίλαγε για οποιοδήποτε θέμα, ο πιο άπληστος ευγενής του αρχαίου καθεστώτος…. Όταν εμφανίστηκαν δύο μασόνοι και ζήτησαν από τον νέο εστεμμένο βασιλέα οδηγίες για τον τάφο του. «Μασόνοι; Μασόνοι! Ναί. Εσύ είσαι ένας; Είμαι και εγώ ένας. Αλλά ξέχασα όλα odds και τα ends (διάφορα πράγματα διαφορετικών τύπων, συνήθως μικρά και όχι σημαντικά, ή μικρής αξίας). Θλιβερό, πραγματικά. "

" Ο Γκορ ανέφερε έναν παίκτη ακορντεόν να παίζει το "Stille Nacht" για τον δούκα ... γνώριζε μόνο τους γερμανικούς στίχους στους χριστουγεννιάτικους ύμνους. Κάποιος ρώτησε τον δούκα αν είχε δει το έργο του Γκορ, «The Best Man». «Φυσικά όχι», είπε ο δούκας, γενικά. «Δεν μου αρέσουν τα θεατρικά έργα. Μόνο τα σόου." Εννοούσε τις μουσικές κωμωδίες.

Όπως είπε η Γουόλις: «Δεν ήθελα ποτέ να παντρευτώ. Αυτή ήταν μία δική του ιδέα. Λειτουργούν σαν να ήμουν κάπως ηλίθια, χωρίς να γνωρίζω τους κανόνες για το ποιά μπορεί να γίνει βασίλισσα και ποια δεν μπορεί να γίνει. Αλλά επέμεινε."

Θυμήθηκε πως μόλις παντρεύτηκαν ο δούκας στάθηκε δίπλα της στο κρεβάτι με αυτό το αθώο χαμόγελο λέγοντας «Και τώρα τι κάνουμε;»

Η Γουόλις είπε «Η καρδιά μου βυθίστηκε. Εδώ ήταν κάποιος ο οποίος κάθε μέρα κανόνιζε γι' αυτόν

Σαν σήμερα η Στοά του Λονδίνου, τα Τέκνα της και οι Ρότσιλντ δολοφόνησαν στο Ναύπλιο τον Ιωάννη Καποδίστρια

Με το «Ιουλιανό», ήταν το ξημέρωμα της Κυριακής 27ης Σεπτεμβρίου 1831. Στο Λονδίνο και το Βατικανό, το ημερολόγιο εκείνη την αποφράδα ημέρα έδειχνε 9 Οκτωβρίου 1831.

Η Αλυσίδα των δολοφόνων του Καποδίστρια περιλαμβάνει τους:

1) Ρότσιλντ, 2) Μεγάλη Στοά του Λονδίνου 3)Άρθουρ Γουέλσλι, 1ος δούκας του Ουέλλινγκτον, 4) Λόρδος Ύπατος Αρμοστής Ιονίων Νήσων Σερ Φρέντερικ Ανταμ , υποστράτηγος στη Μάχη του Βατερλώ, επικεφαλής της 3ης Ελαφράς Ταξιαρχίας.5) Στοά της Ζακύνθου.

Η εντολή Ρότσιλντ για την δολοφονία Καποδίστρια δόθηκε στον Ουέλλιγκτον, που την μετέφερε στην Άνταμ, που την διαβίβασε στον υποπρόξενο στο Ναύπλιο Έντουαρντ Ντώκινς. Αυτός ήταν ο επικεφαλής της συνομωσίας στο Ναύπλιο.

Ο τοκογλύφος Ρουφιανογιάννης που ήταν πράκτορας των «Συνταγματικών» Αγγλων στο Καποδιστριακό Ναύπλιο, μας άφησε στα απομνημονεύματα του, το κλειδί, για την αναζήτηση των δολοφόνων του Καποδίστρια. Ήταν το μήνυμα που του έστειλαν από την Ύδρα, τον Αύγουστο του 1831. «Άσε θα γένει αλλιώς το πράγμα».

Οι δολοφόνοι, καθοδηγήθηκαν από την Ύδρα, από τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, και τα ανδράποδα των Άγγλων, και υλοποιήθηκε από τους συνωμότες της θυγατέρας της Στοάς της Ζακύνθου της «Στοάς του Ηρακλέους».

Ο οργανωτής της δολοφονίας ήταν ο

Ο Καποδίστριας οικοδομεί κράτος. Η δολοφονία του έφερε την ξενοκρατία. Πολιτική Όπως οι Έλληνες κατανοούν την Πολιτική δ ε ν υπήρξε και δ ε ν υπάρχει μέχρι σήμερα.

του Παναγιώτη Ήφαιστου 

Για να κατανοηθεί η Ελληνική Επανάσταση του 1821 και η εξέλιξη και κατάληξή της, είναι αναγκαίο να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι επί αιώνες, πέραν της πολιτικής κουλτούρας και των αυτεξούσιων-αυτόνομων αποφάσεών τους, τα Κοινά των Πόλεων, για να επιβιώσουν εθίστηκαν στις κάθε είδους συναλλαγές με υπέρτερες εξουσίες. Βασικά πάνω σε αυτό σκόνταψε ο Καποδίστριας και ίσως αυτό εκμεταλλεύτηκαν οι ξένοι, ιδιαίτερα οι Βρετανοί.

Διάσπαρτοι όπως ήταν οι Έλληνες –προγενέστερα έγιναν και κάποια αναπόφευκτα ίσως λάθη από διακεκριμένα μέλη της Διασποράς– δεν διέθεταν μια υψηλή εθνική στρατηγική του συνόλου των Πόλεων και της Διασποράς. Αν και όπως λέγεται «το δικαστήριο των εθνών είναι η Ιστορία», προσεκτική μελέτη του στρατηγικού περιβάλλοντος της εποχής δείχνει ότι η κακοτυχία των Ελλήνων δεν ήταν τυχαία.

Ο 18ος αιώνας ήταν βασικά το μεταίχμιο της κορύφωσης της αποικιοκρατίας και

Ι. Καποδίστριας : «Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης»

«Έπρεπε» να γίνει η Επανάσταση το 1821 ή οι Έλληνες «έπρεπε» να αναμένουν κάποια άλλη ευνοϊκότερη ιστορική συγκυρία; Τέτοια ερωτήματα δεν απαντώνται γιατί αφορούν κάτι που δεν γνωρίζουμε: Πότε και πως κοχλάζει και πότε εκρήγνυται ο συλλογικός υπαρξιακός πυρήνας ενός έθνους για να αξιώσει εθνική ανεξαρτησία; Ο Καποδίστριας, πάντως, μας άφησε παρακαταθήκη ότι «ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης«.

Στοιχειώδης κατανόηση κάποιων αιτίων που προκάλεσαν την ελληνική επανάσταση απαιτεί σωστή αντίληψη της τρισχιλιετούς διαδρομής της Ελληνικότητας και του τι έγινε μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης μέχρι και το 1821. Των Ελλήνων οι Πόλεις και τα Κοινά κατόρθωσαν να διαιωνιστούν επί αιώνες. Πριν την Βυζαντινή Αυτοκρατορία και στην συνέχεια μέσα στο βυζαντινό κοσμοσύστημα, οι πόλεις αυτό-θεσπίζονταν.

Διαμέσου της Συγκλήτου των Πόλεων, επιπλέον, ήταν οι εντολείς του Βασιλέα της Πόλης. Η πτώση της Κωνσταντινούπολης και η έλευση των Οθωμανών υπέταξε πολλές, εξισλάμισε ουκ ολίγους, πλην τελικά η Υψηλή Πύλη τους άφησε να αυτό-θεσπίζονται, πληρώνοντας φόρους. Δεν χρειάζεται καν να ασχοληθούμε με τα επιστημονικά ανυπόστατα και ψευδεπίγραφα ξενόφερτα εθνομηδενιστικά ιδεολογήματα για την κατάσταση των Ελλήνων τον 18ο αιώνα. Καμιά σχέση δεν είχε η πολιτική ανθρωπολογία των Πόλεων με τους δύσμοιρους δουλοπάροικους (αβράκωτους – “sans culottes”) που εξεγέρθηκαν στο Παρίσι. Αυτό δεν είναι κατηγορία, είναι η τραγική μετά-μεσαιωνική πραγματικότητα.

Η πολιτειακή προετοιμασία της επανάστασης

Διαβάζοντας τον Ρήγα Βελεστινλή ή τον Μακρυγιάννη, και όχι μόνο, κανείς κατανοεί ότι η Ελληνικότητα ήταν ο άξονας των διάσπαρτων μελών του ελληνικού έθνους.

ΟΥΓΓΑΡΙΑ: «Θέλουμε να π ρ ο σ τ α τ ε υ θ ε ί ο λαός μας. Οι περισσότεροι μετανάστες έρχονται από χώρες που είναι ανοιχτά εχθρικές προς τον Ιησού Χριστό και διώκουν τους Χριστιανούς και εδώ απαιτούν να προστατεύονται τα δικαιώματά τους», λέει σε δήλωσή της η ουγγρική Aνασχηματισμένη Eκκλησία

Faith & Heritage / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ


Χθες, συμπληρώθηκαν 498 χρόνια από τότε (31 Οκτωβρίου 1517) που ο Μαρτίνος Λούθηρος ξεκίνησε την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση, τοιχοκολλώντας στις θύρες του ρωμαιοκαθολικού Καθεδρικού Ναού της Βιττεμβέργης τις 95 θέσεις του.

Αν και ο Προτεσταντισμός σε γενικές γραμμές (όπως ακριβώς ο Ρωμαιοκαθολικισμός γενικά) κατάφερε επαρκώς στο παρελθόν να αντιμετωπίσει τον αντι-χριστιανικό Διαφωτισμό και αργότερα τα μαρξιστικά δόγματα, που σήμερα, έχουν δυστυχώς κατακτήσει τη Δύση, κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα, σχεδόν το σύνολο των Προτεσταντικού κόσμου εγκατέλειψε τα δόγματά του, αγκαλιάζοντας τα ‘πολιτικά ορθά’ μαρξιστικά δόγματα. Τον τελευταίο καιρό, όλο και πιο πολύ, οι παραδοσιοκράτες Προτεστάντες νιώθουν ότι έχουν πολύ περισσότερα κοινά με τους παραδοσιοκράτες Ορθόδοξους ή Ρωμαιοκαθολικούς Χριστιανούς απ’ ότι με τους mainline προτεστάντες ή ακόμη και με κάποιους που παρουσιάζονται ως «συντηρητικοί» προτεστάντες.


Διάβασε: «Φιλελεύθεροι» εναντίον «παραδοσιακών», ο νέος διαχωρισμός των χριστιανών


Σήμερα, οι περισσότερες προτεσταντικές εκκλησίες έχουν υποταχθεί πλήρως στην πολιτική ορθότητα. Τα παραδείγματα είναι πολλά, αλλά μία ιδιαίτερα συγκλονιστική

Casino Europe... και οι συμμορίες της Νέας Υόρκης

Διακόσια χρόνια ιστορίας με όρους υποκόσμου.


Οι μαφιόζοι, που νίκησαν τους στρατηγούς.


Η "μικρή" Ελλάδα είναι ένας από τους τέσσερις μεγάλους "παίκτες"


που καθορίζουν το μέλλον τής ανθρωπότητας.

Ο δέκατος ένατος αιώνας ήταν για τον Δυτικό Κόσμο μια κοσμογονία ...Ήταν η πρώτη φορά μετά τη Ρωμαϊκή Εποχή, που πραγματικά άλλαξε ο ενδοχριστιανικός σχεδιασμός ...Ήταν η πρώτη φορά που "ξεπέρασε" η Ευρώπη τα φεουδαρχικά κράτη των βασιλέων - τα οποία λειτουργούσαν στα πρότυπα των ελληνιστικών βασιλείων των διαδόχων τού Αλεξάνδρου - και πήγε στα αστικά κράτη ...Στα εθνικά κράτη των υποτίθεται ώριμων και χειραφετημένων λαών, οι οποίοι είχαν απαλλαγεί από τις "άνωθεν" και "έξωθεν" εξαρτήσεις και κηδεμονίες ...Στα αστικά κράτη, των οποίων οι ηγέτες θα ήταν πλέον εκλεκτοί του λαού και όχι "ελέω Θεού" και Ρώμης ...Τα κράτη εκείνα, τα οποία στα όριά τους υπηρετούσαν αποκλειστικά τους λαούς τους και θα λειτουργούσαν αυτόνομα με δημοκρατικές διαδικασίες.

Η Γαλλική Επανάσταση έγινε το μεγάλο "εργαστήριο" της δημιουργίας τού πρώτου και πρότυπου εθνικού κράτους. Η ίδια η "κληρονομιά" τής Επανάστασης έγινε η πρώτη εθνική παράδοση του πρώτου πραγματικού εθνικού αστικού κράτους στην Ευρώπη ...και το οποίο ήταν η Γαλλία. Η Γαλλία ήταν το πρώτο εθνικό κράτος υπό την έννοια ότι αποτελούσε μια "βασιλεία" τού λαού ...Μια Res-Publica ...Στην κυριολεξία, δηλαδή, ένα "δημόσιο πράγμα", μια "δημόσια υπόθεση" ...Υπόθεση του λαού. Για πρώτη φορά στη νεώτερη ιστορία μια ιδιαίτερη αγωνιστική μάλιστα "παράδοση" του λαού - και όχι ένας βασιλικός "γάμος" ή μια ρωμαϊκή "εντολή" - θα γινόταν το "πλαίσιο" εκείνο, το οποίο θα αποτελούσε τον βασικό ιδεολογικό "σκελετό" ενός κράτους ...Πρώτο "αβασίλευτο" κράτος σε ένα πείραμα "δημοκρατικής" λειτουργίας, που δεν είχε ξαναδεί ο χριστιανικός κόσμος. Γύρω από αυτήν τη Γαλλία άρχισαν να "χτίζονται" τα αστικά κράτη. Όλα τα σύγχρονα κράτη τής Ευρώπης "χτίστηκαν" την ίδια περίπου περίοδο και με πανομοιότυπο τρόπο.

Όμως, αν η Γαλλία ήταν το κράτος-"θεμέλιο" αυτού του νέου εθνικού σχεδιασμού, αυτή δεν έφτανε από μόνη της, για να επιβληθεί αυτός ο σχεδιασμός. Χρειαζόταν και ένας αντίστοιχος λαός, για να δώσει "ζωή" σ' αυτόν τον νέο τύπο κράτους και τέτοιος λαός στη Γαλλία δεν υπήρχε. Δεν υπήρχε εκείνη την εποχή γαλλικός λαός με την απαιτούμενη ιστορική, θρησκευτική, κοινωνική, γλωσσική και πολιτισμική ομοιογένεια από το Παρίσι μέχρι τη Μασσαλία. Ως εκ τούτου αυτός ο σχεδιασμός έπρεπε μετά το κράτος-"θεμέλιο" να βρει και το έθνος-"θεμέλιο" αυτού του σχεδιασμού, γιατί διαφορετικά θα έμενε κενό γράμμα.

Το έθνος-"θεμέλιο", το οποίο θα αποτελούσε "πρότυπο" και "μέτρο" για τη δημιουργία των υπολοίπων εθνών, ώστε να μπορέσει να επιβιώσει ο νέος σχεδιασμός, ήταν το ελληνικό.