Οι "επιστήμονες" κοντά στον έλεγχο όλου του γενετικού υλικού πάνω στη Γη

Αυτή είναι η εισαγωγή για τον καθένα στην Τεχνοκρατία και τον Υπερ-ανθρωπισμό. Και τα δύο είναι πρωταρχικά για τη Μεγάλη Επαναφορά του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, σε συνεργασία με τα Ηνωμένα Έθνη, για την αντικατάσταση του καπιταλισμού με ένα εναλλακτικό οικονομικό σύστημα που ονομάζεται Βιώσιμη Ανάπτυξη, ή αλλιώς Τεχνοκρατία.

Περαιτέρω, οι ίδιοι οι άνθρωποι αποτελούν στόχο των Τρανσουμανιστών για να αλλάξουν την ανθρώπινη κατάσταση σε Ανθρώπους 2.0 μέσω της γενετικής μηχανικής.

Έτσι, η Τεχνοκρατία μεταμορφώνει τη δομή και το οικονομικό σύστημα του κόσμου, ενώ ο Υπερ-ανθρωπισμός μεταμορφώνει τους ανθρώπους που ζουν εκεί. Η Τεχνοκρατία θέλει να κυβερνήσει τη γη σε ένα πανοπτικό σύστημα επιστημονικής δικτατορίας. Οι τρανσουμανιστές θέλουν να ζήσουν για πάντα και να γίνουν παντογνώστες. Και τα δύο είναι μηχανιστικά συστήματα που βλέπουν τη φύση ως κάτι που πρέπει να μελετηθεί, να χειραγωγηθεί και να κατακτηθεί.

Και οι δύο βλέπουν τους εαυτούς τους ως τους νέους ευφυείς σχεδιαστές του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων. Και οι δύο επιδιώκουν να διαμορφώσουν ένα μέλλον για τον πλανήτη γη που κανείς δεν ζήτησε, δεν ψήφισε και δεν ήθελε.

Όποιες λύσεις και αν προκύψουν που θα μας επιτρέψουν να απορρίψουμε την τεχνοκρατία και τον υπερανθρωπισμό δεν μπορούν να λειτουργήσουν αν δεν έχουμε σαφή κατανόηση και των δύο. Ελπίζω ότι αυτό το άρθρο δεν θα σας καταθλίψει, αλλά θα σας δώσει κουράγιο να πάρετε τη θέση που σας αρμόζει στον κόσμο, κάνοντας το δικό σας βήμα για να σταματήσετε τα διαβολικά δίδυμα της τεχνοκρατίας και του υπερανθρωπισμού.

Διαβάστε περισσότερα»

"ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑ; ΟΧΙ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!"-ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑ

Οι μελέτες του Robert Putnam

Σύμφωνα με τά ευρήματα έρευνας του καθηγητή του Πανεπιστημίου του Harvard, Robert Putnam, όσο πιο εθνοτικά διαφοροποιημένη είναι μια κοινότητα, τόσο μικρότερη εμπιστοσύνη δείχνουν τα μέλη της το ένα στο άλλο, από τους γείτονες τους μέχρι τους κρατικούς αξιωματούχους. Μάλιστα αυτή η αρνητική επίπτωση της διαφορετικότητας συμφωνά με τον Putnam : «Είναι χειρότερη από ότι φανταζόμασταν. Και δεν είναι μόνο ότι δεν εμπιστευόμαστε ανθρώπους πού δεν μας μοιάζουν. Στις εθνοτικά διαφοροποιημένες κοινότητες, δεν εμπιστευόμαστε [ακόμα και] ανθρώπους που μας μοιάζουν».

Ακόμα και αν σταθμιστούν τα ευρήματα της έρευνας για παράγοντες, όπως η τάξη, το εισόδημα κ.λ.π. δείχνουν παρ' όλ' αυτά ότι όσο περισσότεροι άνθρωποι από διαφορετικές φυλές ζουν στην ίδια κοινότητα, τόσο μεγαλύτερη είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης. Όπως χαρακτηριστικά τονίζει ο καθηγητής Putnam «Δεν εμπιστεύονται τον τοπικό δήμαρχο, δεν εμπιστεύονται την τοπική, εφημερίδα, δεν εμπιστεύονται τους άλλους ανθρώπους και δεν εμπιστεύονται τους θεσμούς» . Ενδεικτικό του γεγονότος ότι το ιδεολόγημα της πολυπολιτισμικότητας και της «διαφορετικότητας» είναι μόνο θεωρητικά κατασκευάσματα, τα όποια στην πράξη δεν έχουν εφαρμοσθεί επιτυχώς ποτέ και πουθενά, αποτελεί το εκδοτικό σημείωμα των Financial Times, οι όποιοι παραδέχονται ότι τα ευρήματα της έρευνας του καθηγητή Putnam «καταδεικνύουν την ανάγκη, για συζήτηση περί του πώς μπορούν να επιτύχουν οι εθνοτικά διαφοροποιημένες κοινωνίες» . Ακόμα - μετά από 50 χρόνια - δηλαδή δεν είναι γνωστό πως μια εθνοτικά διαφοροποιημένη κοινωνία μπορεί να λειτουργήσει εύρυθμα και με συνοχή και θα πρέπει να γίνει... συζήτηση επί του θέματος!

Η γενιά του Φοίνικα:Μια νέα εποχή σύνδεσης, συμπόνιας και συνείδησης

(Νικητής του βραβείου COVR 2015 για το καλύτερο εναλλακτικό επιστημονικό βιβλίο)

Σύμφωνα με τον μελλοντολόγο και κοινωνιολόγο συγγραφέα Kingsley L. Dennis, η ανθρωπότητα εισέρχεται σε μια σημαντική φάση της ιστορίας της. Σήμερα γεννιέται μια γενιά παιδιών που θα επαναπροσδιορίσει ριζικά την ανθρώπινη κοινωνία, μετακινώντας την κουλτούρα μας από τον ανταγωνισμό, τον έλεγχο και τη λογοκρισία προς τη σύνδεση, την επικοινωνία και τη συμπόνια. Ο αντίκτυπος της Γενιάς του Φοίνικα θα αρχίσει να γίνεται αισθητός το 2030, αλλά υπάρχουν πολλά που πρέπει να κάνουμε για να προετοιμαστούμε για την άφιξή τους.

Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη. Το πρώτο μέρος περιγράφει εν συντομία τα ακανθώδη ζητήματα (π.χ. υπερθέρμανση του πλανήτη, εθνικισμός και έλλειψη τροφίμων και νερού) που θα επιλύσουν οι προσανατολισμένοι στη λύση τρόποι της Γενιάς Φοίνικα.

Ο Dennis υποστηρίζει ότι οι γενιές των ενηλίκων που ζουν σήμερα αποτελούν τη γέφυρα προς τον Φοίνικα και δείχνει πώς εξελίξεις όπως ο παγκόσμιος ιστός και η έκρηξη των τεχνολογιών κινητής τηλεφωνίας ανοίγουν το δρόμο γι' αυτούς. Το δεύτερο μέρος περιγράφει τις αλλαγές στη δική μας συνείδηση που επιφέρει η τεχνολογία και τι πρέπει να κάνουμε για να επιταχύνουμε την άφιξή τους. Το τρίτο μέρος δίνει λεπτομέρειες για το πώς η γενιά του Φοίνικα θα είναι διαφορετική από εμάς.

Η γενιά του Φοίνικα θα

Η μετάλλαξη των "σωτήρων"...

👉Βιβλίο Αθανασίου Πλεύρη «Η συναίνεση του ασθενούς σύμφωνα με το ελληνικό και γερμανικό ποινικό δίκαιο» https://www.greekbooks.gr/catalog/pro...

👉Ιστοσελίδα δικηγορικού γραφείου Αθανασίου Πλεύρη & Συνεργάτες Η Συναίνεση του ασθενούς https://plevrislaw.gr/index.php/dimos...

Η καλύτερη άμυνα κατά της προπαγάνδας: περισσότερη προπαγάνδα.

Η προπαγάνδα είναι ο εκτελεστικός βραχίονας της αόρατης κυβέρνησης. Propaganda (1928)

Κρυσταλλοποίηση της "κοινής γνώμης" : Ο μέσος πολίτης είναι ο πιο αποτελεσματικός λογοκριτής στον κόσμο. Το ίδιο του το μυαλό είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο μεταξύ αυτού και των γεγονότων. Τα δικά του "λογικά διαμερίσματα" και η δική του απολυτότητα είναι τα εμπόδια που του αποκλείουν να δει με όρους εμπειρίας και σκέψης και όχι με όρους ομαδικής αντίδρασης.

Η συνειδητή και ευφυής χειραγώγηση των οργανωμένων συνηθειών και απόψεων των μαζών αποτελεί σημαντικό στοιχείο της 'δημοκρατικής' κοινωνίας.

Αν κατανοήσουμε τον μηχανισμό και τα κίνητρα του ομαδικού νου, είναι πλέον δυνατό να ελέγχουμε και να ρυθμίζουμε τις μάζες σύμφωνα με τη θέλησή μας χωρίς αυτές να το γνωρίζουν.

Αυτοί που χειρίζονται τον αόρατο μηχανισμό της κοινωνίας αποτελούν μια αόρατη κυβέρνηση, η οποία είναι η πραγματική κυβερνητική δύναμη της χώρας μας.

Μας κυβερνούν, το μυαλό μας διαμορφώνεται, τα γούστα μας διαμορφώνονται, οι ιδέες μας προτείνονται, σε μεγάλο βαθμό από ανθρώπους που δεν έχουμε ακούσει ποτέ. Αυτό είναι ένα λογικό αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο είναι οργανωμένη η 'δημοκρατική' μας κοινωνία.

Τεράστιοι αριθμοί ανθρώπων 'πρέπει' να συνεργάζονται με αυτόν τον τρόπο, αν πρόκειται

Δεν υπάρχει πιθανότητα

"Ο τεκτονισμός παίζει τον ίδιο ρόλο στη δυτική κοινωνία με το Κομμουνιστικό Κόμμα στη Σοβιετική Ένωση. Εάν δεν ανήκεις στον τεκτονισμό, δεν υπάρχει πιθανότητα γρήγορης καριέρας, ανεξάρτητα από το πόσο ταλαντούχος είσαι". - Γιούρι Λίνα

Η βασίλισσα δεν έστειλε ένα πλοίο για να σώσει τον τσάρο ...

Θυμήθηκα στα απομνημονεύματα του Gore Vidal στο "Palimpsest", όταν γνώρισε τους Windsors:

«Μου άρεσε η Γουόλις. Είχε μία γοητεία. Όσο για το δούκα, ήμουν ευαίσθητος όσον αφορά τις "γοητείες" της  γεννημένης οπής ... Ο Ντέιβιντ, όπως τον αποκαλούσε η Γουόλις, είχε πάντα κάτι τέτοιο που ήταν πολύ ανόητο όταν μίλαγε για οποιοδήποτε θέμα, ο πιο άπληστος ευγενής του αρχαίου καθεστώτος…. Όταν εμφανίστηκαν δύο μασόνοι και ζήτησαν από τον νέο εστεμμένο βασιλέα οδηγίες για τον τάφο του. «Μασόνοι; Μασόνοι! Ναί. Εσύ είσαι ένας; Είμαι και εγώ ένας. Αλλά ξέχασα όλα odds και τα ends (διάφορα πράγματα διαφορετικών τύπων, συνήθως μικρά και όχι σημαντικά, ή μικρής αξίας). Θλιβερό, πραγματικά. "

" Ο Γκορ ανέφερε έναν παίκτη ακορντεόν να παίζει το "Stille Nacht" για τον δούκα ... γνώριζε μόνο τους γερμανικούς στίχους στους χριστουγεννιάτικους ύμνους. Κάποιος ρώτησε τον δούκα αν είχε δει το έργο του Γκορ, «The Best Man». «Φυσικά όχι», είπε ο δούκας, γενικά. «Δεν μου αρέσουν τα θεατρικά έργα. Μόνο τα σόου." Εννοούσε τις μουσικές κωμωδίες.

Όπως είπε η Γουόλις: «Δεν ήθελα ποτέ να παντρευτώ. Αυτή ήταν μία δική του ιδέα. Λειτουργούν σαν να ήμουν κάπως ηλίθια, χωρίς να γνωρίζω τους κανόνες για το ποιά μπορεί να γίνει βασίλισσα και ποια δεν μπορεί να γίνει. Αλλά επέμεινε."

Θυμήθηκε πως μόλις παντρεύτηκαν ο δούκας στάθηκε δίπλα της στο κρεβάτι με αυτό το αθώο χαμόγελο λέγοντας «Και τώρα τι κάνουμε;»

Η Γουόλις είπε «Η καρδιά μου βυθίστηκε. Εδώ ήταν κάποιος ο οποίος κάθε μέρα κανόνιζε γι' αυτόν

Ένα αρπακτικό ανέλαβε να κυβερνήσει την ζωή μας.

 Ο Κάρλος Καστανιέδα το έθεσε σε μυθική μορφή:

« Έχουμε ένα αρπακτικό που προήλθε από τα βάθη του κόσμου και ανέλαβε να κυβερνήσει την ζωή μας. Τα ανθρώπινα όντα είναι φυλακισμένοι του. Το αρπακτικό είναι ο κύριος και ο αφέντης μας. Μας έχει κάνει υπάκουους, και αβοήθητους » ....

« Όχι, όχι, όχι, όχι », [ο Κάρλος απαντά] « Αυτό είναι παράλογο Δον Χουάν - Don Juan. Αυτό που λες είναι κάτι τερατώδες. Απλώς δεν μπορεί να είναι αλήθεια, για τους μάγους ή για τον μέσο πολίτη, ή για κανέναν ».

« Γιατί όχι; » Ο Δον Χουάν ρώτησε ήρεμα. « Γιατί όχι; … Οι μάγοι πιστεύουν ότι τα αρπακτικά μας έχουν δώσει τα συστήματα πίστης, τις ιδέες μας για το καλό και το κακό, τα κοινωνικά μας ήθη »…

« Αλλά πώς μπορούν να το κάνουν αυτό, Δον Χουάν; » Ρώτησε ο Κάρλος, κάπως εξοργισμένος με αυτό που είπε [ο Δον Χουάν]. « Ψιθυρίζουν όλα αυτά στα αυτιά μας ενώ κοιμόμαστε; »

« Όχι, δεν το κάνουν έτσι. Αυτό είναι ηλίθιο! » είπε ο Δον Χουάν, χαμογελαστός. « Είναι απείρως πιο αποτελεσματικοί και οργανωμένοι από αυτό. Προκειμένου να μας κρατήσουν υπάκουους, αδύναμους και αδύνατους, τα αρπακτικά εμπλέκονταν σε ένα καταπληκτικό ελιγμό καταπληκτικό, φυσικά, από την άποψη της στρατηγικής της μάχης. Ένας τρομερός ελιγμός από την άποψη εκείνων που το υφίστανται. Μας έδωσαν το μυαλό τους!... Με ακούς;... Τα αρπακτικά μας δίνουν το μυαλό τους, που γίνεται το μυαλό μας...

Ο Ernest Renan συνομιλεί με την Αθηνά στην Ακρόπολη

<< Ω! ευγένεια ! Ω! απλή κι αληθινή ομορφιά ! Θεά, που η λατρεία σου φανερώνει την ορθή κρίση και τη φρόνηση... Εσύ , που ο ναός σου είναι ένα αθάνατο μάθημα συνειδήσεως και ειλικρινείας, αργά φθάνω στο κατώφλι του ιερού ναού σου ... Φέρνω μαζί μου για να προσφέρω στο βωμό σου πολλές τύψεις. Για να σε βρω , χρειάστηκε να κάνω άπειρες προσπάθειες ...

Την μυσταγωγία που εχάριζες εσύ στον αρχαίο Αθηναίο,όταν γεννιόταν μέσα από ένα χαμόγελο,εγώ την απέκτησα ύστερα από μακροχρόνιες αναζητήσεις και μετά από πολλούς συλλογισμούς ... Ιερείς μιας ξένης, ιδιαίτερης, απ' τη δική σου θρησκεία, Σύροι, που ήλθαν από τη Παλαιστίνη, επήραν τη φροντίδα να με μορφώσουν. Οι ναοί τους είναι τρεις φορές πιο υψηλοί από τον ιδικό σου, ω Ευρυθμία, και μοιάζουν με δάση, μονάχα που δεν είναι στερεοί, πέφτουν και γίνονται ερείπια μέσα σε διάστημα πέντε – έξι αιώνων. Αυτά είναι φαντασίες βαρβάρων, που θαρρούν πως μπορούν να κάνουν κάτι ωραίο, έξω από τους κανόνες, που έχεις χαράξει ... Εσύ στους εμπνευσμένους σου, ω Φρόνηση!

Μα οι ναοί αυτοί μου ήταν τότε ευχάριστοι, δεν είχα μελετήσει ακόμη τη Θεία τέχνη σου, εκεί μέσα εύρισκα τον Θεό ... Έψαλλαν εκεί ψαλμούς, που ακόμη τους θυμάμαι ... Παράβλεψε Θεά, όταν ξαναθυμάμαι αυτούς τους ψαλμούς, η καρδιά μου πλημμυρίζει από πίστη, γίνομαι, σχεδόν αποστάτης σου ... Συγχώρα μου αυτή τη γελοιότητα, δεν μπορείς να φανταστείς τη γοητεία που οι βάρβαροι αυτοί  μάγοι σκόρπισαν μέσα σ'αυτούς τους στίχους και πόσο μου στοιχίζει να ακολουθήσω τώρα, ολοφάνερη την Αλήθεια!

ΤΟ ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ - ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΟΥ ΑΠΛΑ ΣΕ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ - ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΣΥΜΠΑΝ

Οι σκέψεις σου δεν είσαι εσύ!

«Αν δεν έχεις επαρκείς πληροφορίες για το ποιος αλήθεια είσαι, τότε μπορεί να απογοητευτείς από την εμφάνιση της ζωής. Εάν, όμως, γνωρίζεις ότι η ζωή σου μπορεί να πάρει τη μορφή που εσύ της δίνεις, τότε στέκεσαι πιο υπεύθυνα πάνω σε αυτήν. Είναι καλό να γνωρίζεις πως οι σκέψεις σου είναι οι κλωστές που θα κεντήσουν το έργο της ζωής σου. Τα χρώματα των κλωστών που θα χρησιμοποιήσεις θα είναι ανάλογα με το τελικό αποτέλεσμα του καμβά. Δεν μπορείς να χρησιμοποιείς σκούρα χρώματα και να αναρωτιέσαι γιατί ο καμβάς της ζωής σου είναι σκούρος. Αν οι σκέψεις – κλωστές σου είναι μαύρες , τότε μαύρο θα είναι και το κέντημα της ζωής σου.

Το πλέον βασικό που πρέπει να γνωρίζεις είναι ότι οι σκέψεις σου φέρουν αποτελέσματα. Ίσως πιστεύεις ότι οι σκέψεις απλά έρχονται και σε βρίσκουν. Ίσως πιστεύεις ότι οι σκέψεις απλά υπάρχουν μαζί με εσένα και εσύ δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι αυτό. Ίσως πιστεύεις ότι οι σκέψεις μορφοποιούνται αναλόγως των εξωτερικών συνθηκών της ζωής σου. Ίσως πιστεύεις ότι αν σου συμβαίνουν όμορφα πράγματα, εσύ σκέφτεσαι όμορφα, και αν σου συμβαίνουν άσχημα πράγματα, εσύ σκέφτεσαι άσχημα. Κι όμως, η αλήθεια είναι διαφορετική! Σκέφτεσαι όπως εσύ επιλέγεις να σκέφτεσαι.

Οι σκέψεις σου είναι δικό σου δημιούργημα και ταυτόχρονα είναι ο πιστός σου υπηρέτης. Αυτός ο υπηρέτης σε υπηρετεί νυχθημερόν. Είναι τόσο πιστός σε εσένα αυτός ο υπηρέτης, που θα θελήσει να σε ευχαριστήσει στο έπακρον. Εσύ προσέλαβες αυτόν τον υπηρέτη στη δική σου υπηρεσία και εκείνος είναι υποχρεωμένος να ακούει τα προστάγματά σου. Ανάλογα τις προσταγές που θα δώσεις σε αυτόν, ανάλογες θα είναι και οι υπηρεσίες του. Εάν εσύ επιλέγεις να σκέφτεσαι ότι είσαι δυστυχισμένος, τότε ο υπηρέτης αυτός θα δημιουργήσει μέσα στο σώμα σου τη δυστυχία. Εάν εσύ επιλέγεις να σκέφτεσαι ότι μισείς κάποιον, τότε ο πιστός σου υπηρέτης θα δημιουργήσει μέσα στο σώμα σου τοξίνες μίσους. Εάν αισθάνεσαι ότι η ζωή σου έχει όμορφα, αφανέρωτα μυστικά ακόμα να φέρει, τότε ο πιστός σου υπηρέτης θα δημιουργήσει μέσα στο σώμα σου ευχαρίστηση.

Οι σκέψεις σου δεν είσαι εσύ. Οι σκέψεις σου απλά σε υπηρετούν.

Όταν το φάντασμα γίνεται πραγματικότητα, τότε η πραγματικότητα γίνεται φάντασμα ... Η ώρα των πολεμιστών.

Ο Κόσμος σαν Φάντασμα και σαν Matrix: Ένα κείμενο του 1956

Καθώς όμως στο βασιλιά δεν άρεσε καθόλου η ιδέα να ξεπορτίζει ο γιος του και να περιπλανιέται στα σοκάκια και στους αγρούς για να σχηματίσει τη δική του άποψη για τον κόσμο, του έκανε δώρο μια άμαξα με άλογα. «Τώρα πια δεν θα χρειάζεται να περπατάς», του είπε. Κι εννοούσε: «Από ‘δω και πέρα απαγορεύεται να περπατάς». Στην πράξη δηλαδή, «δεν μπορείς πια να περπατάς».

1.
Η σύγχρονη μαζική κατανάλωση είναι ένα άθροισμα ατομικών επιδόσεων∙ ο κάθε καταναλωτής είναι ένας εργαζόμενος στο σπίτι, που δουλεύει αμισθί στην παραγωγή του μαζικού ανθρώπου.

[…] Είναι πασίγνωστο ότι ο βιομηχανικός συγκεντρωτισμός, ο οποίος κυριαρχούσε μέχρι την προηγούμενη γενιά, έχει εγκαταλειφθεί −κυρίως για στρατηγικούς σκοπούς− κι έδωσε τη θέση του στη διάχυτη ανάπτυξη. Αυτό που δεν είναι τόσο γνωστό, είναι πως αυτή αρχή δεν περιορίζεται μόνο στην κατανάλωση αλλά εφαρμόζεται και στην παραγωγή του μαζικού ανθρώπου.

Δεδομένου ότι, σύμφωνα μ’ ένα γνωστό γερμανικό ρητό, «ο άνθρωπος είναι ό,τι τρώει» (με μια μη-υλιστική έννοια του όρου), μπορούμε να πούμε πως ο μαζικός άνθρωπος παράγεται μέσ’ από την κατανάλωση μαζικών εμπορευμάτων. Μέσω αυτής, ο καταναλωτής, εργαζόμενος κατ’ οίκον, μετασχηματίζει τον εαυτό του σε μαζικό άνθρωπο. […]

Προέβλεψε το 1956 τη ζοφερή πραγματικότητα του σήμερα

Το παρακάτω κείμενο είναι απόσπασμα από το «Die Antiquiertheit des Menschen» («”Η επαν”-“απαρχαίωση” του ανθρώπου»), του Γερμανού φιλοσόφου Γκύντερ Άντερς. Γραμμένο το 1956 περιγράφει με ανατριχιαστική ακρίβεια ένα μέλλον που ταυτίζεται με τις πιο ζοφερές στιγμές του δικού μας παρόντος:

“Για να καταπνιγεί κάθε εξέγερση πριν ακόμη προλάβει να εκδηλωθεί δεν απαιτούνται βίαια μέσα. Οι χιτλερικές μέθοδοι είναι ξεπερασμένες. Αρκεί να δημιουργηθούν εξαρτήσεις τόσο ισχυρές ώστε η ιδέα και μόνο της εξέγερσης να μην έρχεται στο μυαλό κανενός.

Θα ήταν ιδανικό η διαμόρφωση των ατόμων να ξεκινάει από την ώρα που γεννιούνται, με τη συρρίκνωση των έμφυτων ικανοτήτων τους. Κατόπιν, η εξάρτηση θα θωρακιστεί με τον δραστικό περιορισμό της παιδείας, προσανατολισμένης στην επαγγελματική εκπαίδευση. Ένα ακαλλιέργητο άτομο έχει στενό ορίζοντα σκέψης και όσο η σκέψη του περιορίζεται σε ασήμαντες ασχολίες τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να εξεγερθεί. Πρέπει να δημιουργηθούν προϋποθέσεις ώστε η πρόσβαση στην πραγματική γνώση να γίνει ολοένα δυσκολότερη για τους πολλούς. […]

Θα χρησιμοποιείται η πειθώ και όχι η ωμή βία. Θα προβάλλονται μαζικά, μέσω της τηλεόρασης, «ψυχαγωγικά» προγράμματα που θα κολακεύουν πρωτίστως το συναίσθημα και τα ένστικτα. Το πνεύμα θα απασχολείται με ό,τι ελαφρύ, ασήμαντο, παιδαριώδες. Σε ένα περιβάλλον ακατάσχετης φλυαρίας με αδιάκοπη μουσική υπόκρουση η ανάπτυξη της σκέψης θα παρεμποδίζεται. Το σεξ θα τεθεί στην πρώτη γραμμή των ανθρωπίνων ενδιαφερόντων — δεν υπάρχει καλύτερο κοινωνικό ηρεμιστικό!

Γενικά, θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να αποβάλουν τη σοβαρότητα από την

Covid19: ένα παγκοσμιοποιητικό πραξικόπημα που βασίζεται στο φόβο του θανάτου. Π ε ρ ν ά μ ε από την δ η μ ο κ ρ α τ ί α στην β ι ο κ ρ α τ ί α. Πάμε σε υποχρεωτικό εμβολιασμό.

Το λιγότερο που μπορώ να πω είναι ότι υπάρχει μια θεαματικoποίηση της πανδημίας. Ο πόλεμος δεν υπάρχει παρά όταν τον βλέπετε στην τηλεόραση λέει ο De Niro στο Hommes d’influence (wag the dog).Αν σκοτώνετε 10 εκατομμύρια χωρίς να μιλάει γι αυτό η τηλεόραση αυτά είναι θύματα worthless σύμφωνα με τον Chomsky. Η πραγματικότητα είναι αυτό που είναι ειδωμένο. Σύμφωνα με τον Bourdieu. Αυτό που είναι γνωστό είναι αυτό που είναι αντιληπτό. 

Πρόκειται για ένα παγκοσμιοποιητικό πραξικόπημα που βασίζεται στο φόβο του θανάτου.Περνάμε από την δημοκρατία –απ΄ό,τι είχε απομείνει – στην βιοκρατία ( biocratie),όπως λέει ο maître Touati. Το στιλ της υπερβολής που διευκολύνει την παρωδία , είναι και το πιο απλό στο να χρησιμοποιηθεί για να πείσει. 

To να μιλάς για πόλεμο κατά μιας επιδημίας όπως αυτής δεν είναι μόνο ένας αστεϊσμός αλλά μια υπερβολή. Το να φέρεις μάσκες ενδυναμώνει αυτή την μασκαράτα αυτό το χορό μεταμφιεσμένων κι αυτό το θέαμα το κωμικο-τραγικό. Tραγικό γιατί μας κόστισε ήδη την ελευθερία (που δεν θα επανέλθει) και 10 τρις... 

Αυτή η επιδημία είναι μια επιδημία φόβου και προπαγάνδας, ένας ιός του φόβου και ο φόβος χρησιμεύει στον έλεγχο και στο να περάσουν ατζέντες πάντα πιο απαίσια.

Ο Debord είχε καταγγείλει τους τσαρλατάνους των νοσοκομείων.Είχε προβλέψει ότι το πεπρωμένο του θεάματος της δυτικής δημοκρατίας δεν ήταν να καταλήξει σε πεφωτισμένο δεσποτισμό.

Είμαστε εδώ :

" Γενιά της Ταυτότητας, κήρυξη πολέμου στην γενιά του '68" - Markus Willinger

εκδόσεις Arktos

Η άρνηση στους Ευρωπαίους του δικαιώματος τους στην ίδια τους την κληρονομιά, την ιστορία και τελικά τις ίδιες τις φυσικές τους πατρίδες, έχει γίνει κομμάτι της βασικής κουλτούρας της σύγχρονης δύσης. Μαζική μετανάστευση, επιλεκτική και προσβλητική προπαγάνδα και ένα συνεχές μπαράζ διεστραμμένης και στην καλύτερη άσκοπης καταναλωτικής κουλτούρας, όλα μαζί συνεισφέρουν στην μετατροπή της Ευρώπης σε μια μη-ύπαρξη.

Ο ιθαγενής της πληθυσμός αποτελείται κυρίως από ατομοκεντρικούς ανθρώπους, στους οποίους δεν υπάρχει ουδεμία ομοιότητα σκοπού ή κατεύθυνσης, που ολοένα και περισσότερο θυματοποιούνται από ένα πολιτικό σύστημα χωρίς ενδιαφέρον για τους ανθρώπους που κυβερνά. Υπάρχουν πολλές απόψεις ως προς το πώς συνέβη αυτό, αλλά η επανάσταση του Μάη του 1968 ήταν σίγουρα μοναδικής σημασίας στο να δημιουργηθεί η απολιτική, αυτό-καταστροφική κατάσταση που είναι σήμερα η μεταμοντέρνα Ευρώπη. Αυτό, όμως, δεν είναι ένα ιστορικό βιβλίο.

Δεν είναι κυρίως για το πώς συνέβη αυτό, αλλά περισσότερο για το τι πρέπει και τι θα έπρεπε να γίνει γι' αυτό, και περισσότερο, ποιος θα το κάνει. Μετά την προδοσία των πολιτικών, δημοσιογραφικών και ακαδημαϊκών ψευτο-ελίτ και την αδράνεια μιας ολόκληρης γενιάς Ευρωπαίων που το επέτρεψε, πέφτει η ευθύνη στους ώμους των νέων - των περισσότερο θυμάτων της εκτροχιασμένης δυτικής κοινωνίας - να αλλάξουν την παλίρροια.

Στην Γενιά της Ταυτότητας,

Όταν ένας του γένους δεν φοβάται, πώς μπορεί να φοβάται το γένος; Όταν ένας του γένους δε θέλει να χαθεί το γένος, πώς μπορεί το γένος να χαθεί;

Ίων Δραγούμης

“Όταν ένας του γένους δεν φοβάται, πώς μπορεί να φοβάται το γένος;

Όταν ένας του γένους δε θέλει να χαθεί το γένος, πώς μπορεί το γένος να χαθεί;

Οι δικοί μας οι αντάρτες είμαστε εμείς, συ και εγώ, και ο άλλος, φθάνει να το θέλουμε.

Η επιτυχία θα έλθει άμα δεν την συλλογίζεστε. Θα έλθει άμα συλλογίζεσθε πάντα το σκοπό:

Μας φτάνουν πια οι μάρτυρες. Χρειάζονται ήρωες. Γενείτε ήρωες.

Μεσ’ στην πατρίδα δεν ήταν ποτέ ένα απλός ταξιδευτής. Μεσ΄ στην πατρίδα ταξίδευε πάντα δουλευτής, πάντα βαστώντας τη δύναμη του Ελληνισμού μέσα σε πέλαγο από Τούρκους και Σλαυανάκατους. Νίκησε τέλος η ψυχή του, μα του πήρε, προτού γεράσει, τη ζωή. Με το θάνατό του νίκησε τη μετριότητα. Από μια στιγμή στην άλλη ήρωα τον έκαμε ο θάνατος.

Γεννά τάχα ήρωες ο θάνατος; Δεν ήταν ήρωας αφ’ ότου γεννήθηκε;”

[Ίων Δραγούμης - ''Μαρτύρων και Ηρώων αίμα'']

Το πρώτο βιβλίο του Ίωνα Δραγούμη "Μαρτύρων και ηρώων αίμα" (1907), είναι εμπνευσμένο από τη μακεδονική σύγκρουση, όπου εκφράζεται η πολιτική ιδεολογία του και είναι ουσιαστικά αφιερωμένο στο γαμπρό του Παύλο Μελά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ :

Ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις, αύριο Τετάρτη 25, Παρασκευή 27 και Σάββατο 28 Νοέμβρη στήν όμορφη Κέρκυρα

Αύριο Τετάρτη 25 Νοέμβρη,στις 5:30 μ.μ στό Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας,ομιλία/εκδήλωση με θέμα:

''ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - Το Πολίτευμα που μας είναι άγνωστο -Η Δημοκρατία του Εφιάλτη ''.

Ο πολιτισμός είναι έργο του ανθρώπου, του ανθρώπινου εγκεφάλου. Όσο περισσότεροι άνθρωποι, ανθρώπινοι εγκέφαλοι, συμμετέχουν στο έργο αυτό, τόσο ο πολιτισμός ανθεί περισσότερο.

Ο πολίτης όμως δεν είναι δημιούργημα παρά ενός και μόνου πολιτεύματος: της Δημοκρατίας.

Η Δημοκρατία στάθηκε το κύριο στοιχείο, η ειδοποιός διαφορά, που έκανε τον Ελληνικό Πολιτισμό μοναδικό. Η Δημοκρατία, αυτή μόνη, διαφοροποίησε τον Ελληνικό Πολιτισμό από όλους τους άλλους. Και ίσως μόνο το Ελληνικό Επίτευγμα μπορεί να χαρακτηρισθεί "πολιτισμός".

και Παρουσίαση του βιβλίου του Χρήστου Ρήγα "Η Δημοκρατία του Εφιάλτη" από τον εκδότη του βιβλίου Κωνσταντίνο Πάγκαλη.

Το βιβλίο πραγματεύεται το πολίτευμα της δημοκρατίας όπως γεννήθηκε, όπως λειτούργησε και όπως θα μπορούσε σήμερα να αναβιώσει.

Η αλήθεια είναι πως από τότε που οι άνθρωποι ενώθηκαν σε πολιτειακά οργανωμένες κοινωνίες μέχρι σήμερα, το πρόβλημα της εξουσίας παραμένει το ίδιο: ποιος θα αποφασίζει για τα κοινά; Ένας, λίγοι ή όλοι οι πολίτες;

Εδώ βρίσκεται και το κλειδί για την δημοκρατία όσο κι αν προσπαθούν οι ολιγάρχες κάθε εποχής (και ειδικά σήμερα) να διαστρεβλώσουν, να χαώσουν ή να αποσιωπήσουν την αλήθεια για την δημοκρατία.

«Ο Κυρίαρχος του Παιχνιδιού»

Πριν 2500 χιλιάδες χρόνια ο Πλάτωνας στην «Πολιτεία» στο 7ο κεφάλαιο παρουσιάζει την Θεωρία της «Σπηλιάς» και θέτει την αμφισβήτηση της πραγματικότητας, την απατηλότητα του κόσμου, των ιδεών, των λόγων και των πραγμάτων (ύλης) έτσι όπως τα αντιλαμβανόμαστε. Σίγουρα κάτι παραπάνω ήξερε, όμως ο άνθρωπος σήμερα ξεχνάει την σπηλιά και νομίζει πως είναι ελεύθερος επειδή απλώς δεν βλέπει τα κάγκελα της φυλακής του!

«Η ανθρώπινη ψυχή μοιάζει με ανθρώπους που κατοικούνε μέσα σε μια σπηλιά, που έχει ολάνοικτη είσοδο προς το φως. -Φαντάσου τους ανθρώπους αυτούς αλυσοδεμένους εκεί μέσα από την παιδική ηλικία στα πόδια και στο κεφάλι. -Δε μπορούν να σηκωθούν, αλλά ούτε και το κεφάλι τους να στρέψουν δεξιά κι αριστερά. – Κάθονται έτσι, ώστε να έχουν την είσοδο της σπηλιάς πίσω τους και είναι αναγκασμένοι να βλέπουν πάντα μπροστά χωρίς μπορούν ποτέ να δουν ούτε δεξιά ούτε αριστερά, ούτε προς το φως, αφού δε μπορούν να κουνήσουν το κεφάλι τους»

Ακόμη λέει ο Πλάτωνας, ''οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τις αλυσίδες σαν κοσμήματα, σαν πολύτιμα εργαλεία που τους επιτρέπουν να είναι κυρίαρχοι του κόσμου τους όπως τον αντιλαμβάνονται, χωρίς να βλέπουν πως είναι κάγκελα φυλακής που δεν τους επιτρέπουν να βγουν έξω και να δουν το Φως και μια άλλη πραγματικότητα ζωής, Ούτε που φαντάζονται πως υπάρχει ζωή έξω από την σπηλιά''.

Παρατήρησε -δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο- οι άνθρωποι ανήκουν σε μια θρησκεία απλά επειδή η θρησκεία αυτή είναι η επικρατούσα στην περιοχή που γεννήθηκαν και κάποιοι τους εκπαίδευσαν να ανήκουν εκεί. Καμία γνώση για άλλες θρησκείες, καμία αμφισβήτηση η έστω μια Σκέψη διαφορετική. Ανήκουν σε ένα κόμμα ή μια ομάδα γιατί είναι επηρεασμένοι από το περιβάλλον που βρίσκονται, την εφημερίδα που διαβάζουν, τις εκπομπές που βλέπουν. Υιοθετούν ιδέες και συμπεριφορές άλλων γιατί έτσι το είπε η τηλεόραση. Ντύνονται με συγκεκριμένο τρόπο γιατί έτσι γράφουν τα έντυπα μόδας. Αγοράζουν -με δανεικά χρήματα- αντικείμενα που δεν τα χρειάζονται και δεν τα έχουν ανάγκη γιατί αυτό κάνουν και οι άλλοι. Γίνονται Μάζα, ομαδοποιούνται και εκφυλίζονται σε ''πολιτισμένα'' προβατάκια. Αλήθεια πόσο και τι είδους πολιτισμό μπορούν να δημιουργήσουν τα πρόβατα;

Πόσα δανείστηκε το ελληνικό κράτος, από το 1821 μέχρι σήμερα

Μια «Βίβλος» που καταγράφει τη γένεση και την πορεία του χρέους από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους μέχρι σήμερα, εκδόθηκε πρόσφατα και γεμίζει οργή όποιον διαβάζει για τα δάνεια και τις μίζες που έπαιρναν διαχρονικά οι έλληνες πολιτικοί.

Πρόκειται για το βιβλίο «Ο εξωτερικός δανεισμός», του διδάκτορα της Κοινωνιολογίας και μαθηματικού Τάσου Ηλιαδάκη. Οι αριθμοί που παραθέτει ο Ηλιαδάκης, προκαλούν το ενδιαφέρον και την ... οργή του αναγνώστη, καθώς διαπιστώνει ότι, από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους, όλες σχεδόν οι κυβερνήσεις έπαιξαν με το χρέος παίζοντας με την τύχη της χώρας και οδηγώντας με μαθηματική ακρίβεια στην ξένη εξάρτηση.

Μίζες από το 1821

Και βέβαια, πάνω απ΄όλα, η ευθύνη των ημετέρων πολιτικών παρουσιάζεται ανάγλυφα. Οι αρχηγοί της Επανάστασης του ΄21 προσέφυγαν στους ξένους για να προμηθευθούν όπλα, βόλια, κανόνια και πλοία, προσφέροντας την Κρήτη η την Κύπρο ως ενέχυρο... Παντού όμως έβρισκαν πόρτες κλειστές.

Μόνο το 1823 οι « αγγλόφρονες» με επικεφαλής τον Μαυροκορδάτο θα σπεύσουν στην Αγγλία εξασφαλίζοντας δάνειο που προέβλεπε 800.000 στερλίνες , επιτόκιο 5% , χρόνο απόσβεσης τα 38 χρόνια και υποθήκη τα εθνικά κτήματα και όλα τα δημόσια έσοδα. Προσοχή. Η τιμή έκδοσης ήταν 59% . Δηλαδή η τότε λειψή Ελλάδα χρεώθηκε το ονομαστικό ποσό των 800.000 λιρών. Όμως , οι δανειζόμενοι πήραν στο χέρι μόνο το 59%, δηλαδή 472.000 λίρες γιατί προκρατήθηκαν τόκοι, χρεολύσια δύο ετών, μεσιτικά, έξοδα σύμβασης και προμήθειες- νεοελληνιστί «μίζες»... Στο τέλος έφθασαν στην επαναστατημένη χώρα μας 349.000 λίρες. Για να ακολούθησαν μετά και άλλες τέτοιες διευκολύνσεις.

Κανόνια που έσπαζαν με την πρώτη βολή

Όπως έγραψε ο Άγγλος Φιλλέλληνας Φίνλεϊ στους Τάϊμς του Λονδίνου « η ελληνική υπόθεση προδόθηκε στην Αγγλία... Τα κανόνια ήταν τόσο πρόχειρα κατασκευασμένα που με την πρώτη βολή έσπαζαν οι κυλιβάντες»! Επιπλέον, από τα πέντε πλοία που ναυπηγήθηκαν, το ένα από τα δύο μεγάλα κάηκε στον Τάμεση στις δοκιμές πλοήγησης, το άλλο μόλις βγήκε από τον Τάμεση παραλίγο να βουλιάξει και μετά τις επισκευές ήρθε στην Ελλάδα το 1828 για να τεθεί σε αχρηστία λόγω τεχνικών προβλημάτων. Από τα τρία μικρά, τα δύο έμειναν στο Λονδίνο ως ακατάλληλα. Το τρίτο από τα μικρά έφθασε στην Ελλάδα το 1829, αφού άλλαξε μηχανή και όταν η επανάσταση είχε τελειώσει...

Ο συγγραφέας αφηγείται την ιστορία των ελλειμμάτων σε όλες τις περιόδους του

Η Οριάνα Φαλάτσι κονιορτοποιεί το γελοίο επιχείρημα «Ήμασταν και εμείς κάποτε μετανάστες»

Διαβάστε το όλο. Είναι εξαιρετικό! Μια χειμαρρώδης αποστομοτική απάντηση στα γνωστά δακρύβρεχτα "αντιρατσιστικά" τσιτάτα που θέλουν να καλλιεργήσουν "ενοχές"να φιμώσουν όποιον αντιδράει στον εποικισμό της πατρίδας από τους αλλοδαπούς και στην δημογραφική αλλοίωση του λαού μας.

Της Oriana Fallaci* (από το βιβλίο της «H Οργή και η Περηφάνεια», 2003) 

Όχι εδώ και πολύ καιρό, άκουσα κάποιον από τους αναρίθμητους πρώην κυρίους Πρωθυπουργούς που έχουν ταλαιπωρήσει την Ιταλία τις τελευταίες δεκαετίες, να λέει στην τηλεόραση: «Κι ο θείος μου ήταν μετανάστης. Ακόμη θυμάμαι τη στιγμή που έφευγε για την Αμερική. με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι». Δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα, κύριε παραπληροφορημένε, ή αναξιόπιστε πρώην Πρωθυπουργέ. Εκτός από το ότι είναι πρακτικά αδύνατον να έχετε θείο που πήγε στην Αμερική με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι, για τον απλό λόγο ότι οι θείοι με τις βαλίτσες από χαρτόνι στο χέρι πήγαιναν στην Αμερική στις αρχές του εικοστού αιώνα, δηλαδή τότε που εσείς δεν ήσασταν ακόμη γεννημένος, δεν είναι καθόλου το ίδιο. Και είναι δυο φαινόμενα άσχετα μεταξύ τους για ορισμένους λόγους που εσείς αγνοείτε, ή κάνετε πως αγνοείτε. Οι λόγοι αυτοί είναι οι εξής: