Είναι ένας αγώνας, από αυτούς που τον ξεκινούν οι λίγοι και τον γεύονται οι πολλοί. Που δεν έχει χρονικό προσδιορισμό παρά μόνο προγραμματισμό στόχων. Που δεν είναι προσπάθεια της μιας στιγμής αλλά αφιέρωση της κάθε στιγμής. Που δεν γίνεται από μοναχικούς ανθρώπους αλλά από ξεχωριστούς ανθρώπους. Που δεν τρέφεται από χαρές αλλά ποτίζεται από τον πόνο και τα δάκρυα ψυχής των λίγων για να καρπίσει προς χάρη των πολλών και της αποστολής...
Αυτή τη χρονική περίοδο, το σύστημα βιάζεται να κλείσει τις εκκρεμότητές του και κάνει λάθη. Ένα από αυτά είναι η περιφρόνηση και η καταπίεση του Εθνικού αισθήματος των Ελλήνων.Είναι μια ευκαιρία που μπορεί, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, να ανοίξει τις φυγόκεντρες διαδικασίες αρκεί, εμείς, να καταλάβουμε και να υπηρετήσουμε τη διαδικασία …παραμερίζοντας φόβο,φιλοδοξίες και προσωπικές βλέψεις και επιδιώξεις.
ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΘΕΜΑ
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΟΛΑ ΠΗΓΑΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΚΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΞΑΝΑ Ο ΙΔΙΟΣ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΙΔΙΚΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΧΡΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ [ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΝ ΜΕΛΕΤΗΣΕΤΕ ΘΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΤΕ ΠΩΣ ΟΙ ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ ΙΑΓΕΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΟΥΝ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΝΑ ΑΠΩΛΕΣΟΥΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ]
ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΩΣ ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ,










